Perfect year, Perfect day



Dit jaar heb ik tijdens de laatste dagen van het jaar eigenlijk maar weinig tijd vrijgemaakt voor mijmeren en terugkijken. Meestal gebruik ik die laatste dagen wel voor een terugblik, kijk ik naar alle mooie dingen die het jaar gebracht heeft. Altijd fijn.

Voor vandaag deel ik een moment. Een moment wat misschien wel kenmerkend is voor dit jaar, en hopelijk ook voor het komende jaar.

Het moment is niet bijzonder. Misschien zelfs wel saai te noemen, of vervelend. Al dagen heb ik last van hoofdpijn, voel me niet echt fit en probeer tussen de feestjes door zoveel mogelijk te slapen en rust te nemen. Het is zaterdag. De laatste dag van het jaar. Isa heb ik net weggebracht naar de manege, die heeft zoals altijd weer zin in de dag. Ik heb boodschapjes gedaan, lang in de rij gestaan bij de visboer. Mijn auto ruikt naar verse vis. Vanavond smaakt dat vast heel lekker, maar nu, op een bijna lege maag is het een beetje teveel van het goede. Ik ben aan het dubben of ik straks een rondje zal gaan lopen. Maar de regen en het gevoel dat mijn lijf de rust wel even kan gebruiken doet me besluiten deze dag lekker voort te laten kabbelen. Vanavond vieren we Oudennieuw bij vrienden. Ik heb er zin in. Het miezert en het is grijs. Ik sla af bij de provinciale weg en rijd 'ons natuurgebied' in. Op de radio klinkt Perfect day. En een geluksgevoel overvalt me.

Het is een perfect day. De omstandigheden maken helemaal niet uit. Ondanks slecht weer, niet fit zijn en een kabbelende dag ben ik helemaal gelukkig. Met de mensen om me heen. Met mijn leven.

It's such a perfect day, and i'm gonna spend it with you.

Voor iedereen een perfect day gewenst en ook in 2012 weer heel veel van dit soort geluksmomenten!

Feestje

Na de hele fijne dag was er ook nog een feestje. Ik was er helemaal klaar voor. He-le-maal niet zenuwachtig stond ik te trappelen in het huis. Alle kaarsjes aan, drankjes en hapjes paraat (allemaal gemaakt door die lieve Joost, die er de hele dag ervoor al mee bezig was om sateetjes te marineren en te rijgen en grillen, en lekkere gehaktballetjes te maken enzo). Muziekje aan, want dankzij cadeau van Joost kan ik nu Spotify beluisteren in de huiskamer! Zo leuk, door al die liedjes browsen en steeds wat nieuws opzetten.

Vanaf half 9 kwamen de eerste gasten. Uit allerlei fasen van mijn leven, mijn lieve vriendinnen die ik al van de lagere school ken, uit mijn studietijd, uit de Beemster en uit ons nieuwe dorp. Alle opa's en oma's waren er en Isa en Lotte hebben de hele avond voor iedereen drankjes ingeschonken en zijn met de hapjes rondgegaan. Ze hielden het zo goed vol! Er werd een heel klein beetje gedanst (dat wilden Isa en Lotte zo graag) en heel veel gekletst en gelachen. Ik heb geen enkel normaal gesprek gevoerd, want hupste blij overal tussendoor, vond het zo leuk dat iedereen er was. Frank en Stefan kwamen zelfs helemaal uit Friesland gereden, echt lief. De kinderen sprongen in hun armen, we waren heel blij ze weer te zien.

En als enorme verrassing hield mijn vader een hele toespraak, met als nog grotere verrassing een Blurbboek. Helemaal zelf in elkaar gezet, met foto's van mijn hele leven, van lelijke baby, tot puber met achterlijk haar, van vakanties en feestjes. Zo ontzettend leuk en lief. Wat een klus moet dat zijn geweest! 
Mijn moeder had ook nog een prachtig gedicht gemaakt, echt superlief allemaal. Jeetje joh, zo in de watten gelegd te worden!

Wat een heerlijke avond!























Ja - ja - ja - jarig!

Met mijn verjaardag ben ik een beetje raar. Niet alleen voor wat betreft mijn verjaardag trouwens, maar dat is een ander verhaal. Maar verjaardagen vind ik lastige dingen. Ooit een keer een trauma opgelopen, met een verjaardag waarbij ik heel stoer had gezegd dat ik het niet zou vieren, maar om kwart voor 12 's avonds huilend naast de telefoon zat. Zo'n viesgrijzige, met draaischijf. Want 'ze' konden me nog bellen. Ze waren me vast niet vergeten. Maar nee hoor. Dat jaar ging geruisloos voorbij. Iedereen was het vergeten. Iedereen had een goed excuus, en ik had zelf gezegd dat ik het niet wilde vieren. Maar toch. Auw.

Dat gecombineerd met mijn kinderlijke aftellen en mijn neiging om overal feestjes van te maken, met daarboven op ook nog eens mijn sentimentele en melancholische inslag en de tijd van het jaar. Niet de beste condities voor een goed feest. Maar gelukkig kunnen dingen heel anders lopen. Want, oh, wat was het leuk en fijn en oh, wat valt het mee om 40 te zijn!

De dag begon al goed met knuffels en cadeautjes en de kruitgeur van sterretjes waarmee Isa en Lotte blij sporen zwaaiden in de donkere slaapkamer. Ze hadden zo hun best gedaan, een heuse chocoladelollietaart gefabriekt. Zelf gemaakt, ook de lollies. En knutsels en kusjes. 







Een ontbijt in een kamer vol kaarsjes, met warme broodjes en lekkere thee. En later die dag naar Schoorl, de kabouterspeurtocht doen. Die viel weliswaar een beetje in het water, want uiteindelijk toch te kinderachtig en de weg kwijt en te koud. Maar we hadden wel mooi even bos te pakken en heel veel traptreden. En ik liep ze stukken soepeler dan toen ik 35 werd ;).





















In een cafeetje warm worden met Chai Latte, hele zoete, en tosti's. En foto's nemen van elkaar.







En dat was dan nog maar het begin van mijn verjaardag... Maar de rest komt later!

Dit vinden anderen leuk nu