Wednesday, June 29, 2011

Tuinslang

Soms is er niet veel nodig voor een avondje lol. 






 G.I. Lotte


Niet dat de tuin het nodig had, want daar kwam dan de langverwachte bui aandrijven: 

Tuesday, June 28, 2011

Zomeravond

Het was zo'n zeldzaam lekkere warme dag. Zo'n dag waarop je vol goede moed heel vroeg begint te werken om tegen het tijdstip dat je bijna wegsmelt, lekker de tuin in te kunnen gaan, een boek lezen in de schaduw.

Tijdens het avondeten was het in de schaduw van de parasol nog zo warm, dat ik een snood plan bedacht. Dit was geen weer om te sporten in de pilatesstudio met een plat dak, zoals we normaal gesproken op maandag doen. Dat hadden al meerdere sportievelingen bedacht, want toen ik de sportjuf belde om te vragen of de les wel doorging, bleek dat vrijwel iedereen had afgebeld. Ik gunde haar een extra vrij uurtje en nodigde de overgebleven sportvriendinnen uit om lekker te komen zwemmen.

En dat deden we. Een duik in het koele IJsselmeer (de eerste keer dit jaar dat ik echt door ging). In het laatste zonlicht dronken we een wijntje. Dat betekende dat we ons wijntje in het water moesten drinken, maar dat maakte ons niets uit. En zo proosten we, in bikini, op de zomer. Onze hoofden kleurden roze, zo boven de waterspiegel, in het laatste licht dat over de dijk kwam. We doken, spetterden en dronken de fles leeg.

Om daarna op te warmen in het bubbelbad en het langzaam donker te zien worden. Joost was zo lief om een vuur voor ons aan te maken. We bleven nog lang zitten, rondom het knetterende vuur, vonkjes die de lucht in vlogen. Gezellig kletsen en de allerlaatste doppinda's soldaat maken -de kasten zijn nu echt leeg, na 10 dagen geen boodschappen doen-.

Het koelde niet eens echt af. Zo'n zachte zoele zomeravond was het. Zo eentje waarbij je het liefst buiten blijft slapen. Zo eentje die je heel lang bij blijft.

't Was gezellig, vriendinnen!



Sunday, June 26, 2011

Twee seizoenen vakantie

Zondagavond. De meisjes liggen frisgewassen, met uitgekamde haren in bed. Ik bekijk met Joost een troepje jonge fazanten, die hij heeft ontdekt in het weiland naast ons. Ik plop een biertje open en heb zo'n vakantiegevoel. Gek, want ik moet nog vier weken werken. De kinderen nog vier weken naar school. Maar het voelt alsof het vakantie is en alsof we twee seizoenen vakantie achter de rug hebben. In een weekend herfst- en zomervakantie.

Het begon vrijdag, na de kermis (die al een vakantie op zich was), toen Lotte en ik Isa wegbrachten naar een campingpartijtje. Met tien meiden in een tent, dat kon alleen maar gezellig worden. 


Lotte en ik lieten ze achter en besloten met zijn tweetjes uit eten te gaan. Even gezellig samen. Even lekker kletsen. Over ballet. Over welke jongens ze nou heel aardig vindt. Over de kermis. De vakantie. De poffertjes, die ze zo ontzettend lekker vond. We zitten heerlijk in het zonnetje op een terras.  




Dan is het zaterdag opeens guur en koud. De regen stort werkelijk waar naar beneden. Ik kan door het raam de dijk niet eens meer zien. Lotte heeft eerst zwemles, en daarna is het tijd voor de spelletjes bij de kermis. Het miezert en het is koud. Maar ook gezellig. Het maakt de kinderen niet uit of het droog is, of regent. En Lotte is ontzettend supertrots dat ze een medaille wint met penaltyschieten. 

Verkleumd komen we thuis. Dit is herfst. Maar ik klaag niet. Zo'n dagje herfst is heerlijk! We zetten het vuur aan.


Joost leest zijn nieuwe bijbel. 

Isa staart wat voor zich uit. Moe? Welnee! Ze heeft immers wel vier uur geslapen vannacht. Van half 2 tot half 6.  


Ik schenk een portje in en krul me op de bank met een boek. Warm dekentje over me heen, ik word rozig, terwijl het in huis heerlijk gaat ruiken naar allerlei lekkers uit de oven. 

We complimenteren Joost alledrie met het menu van deze dag. 


Lotte begint steeds meer op haar moeder te lijken en wil het ook graag even vastleggen. Isa kan haar hoofd tenauwernood ondersteunen.


Op zo'n herfstdag gaat er niets boven home sweet....


Wat versgeplukte bloemen maken duidelijk dat het niet echt herfst is, maar gewoon zomer. Morgen zal het zomer zijn. Het is nog bijna niet voor te stellen.


Maar als ik zondagochtend mijn hardloopschoenen onder bindt voor een duurloopje, dan merk ik dat het warm is. Benauwd. Zo'n vochtige warme ochtend. Tropisch bijna.


De hele ochtend keutelen we in de tuin. Ik geniet zo van dit seizoen. Iedere dag is het weer anders. En mijn veldbloemenveldje is toch nog echt gelukt!



Isa gaat samen met Joost het gras maaien. Toen we dit huis kochten, was daar een klein oud maaiautootje bij inbegrepen. Die hield het niet lang onder Joosts regime. Hij kocht een betere, maar Isa leert nu op deze auto rijden. Ze kan al zelf starten, schakelen en stuurt zo de hele tuin door. Lotte kreeg een lift en samen gingen ze op avontuur. Zouden ze later ooit doorkrijgen hoe ontzettend Cool dit is?

Ik maakte ondertussen nog maar wat foto's van de bloemen.



Begeleid door zomers gekwaak uit de sloten.


En nog maar eens een foto van de zwanenbloem (zo heet ie toch, XSuus?). Misschien hebben jullie er genoeg van. Ik nog lang niet!

Zo lief: Lotte die haar armen stevig om Isa heen slaat.


En deze vind ik ook zo grappig. Zo typerend. Isa heel fanatiek. Hier is ze achteruit aan het rijden en inparkeren aan het oefenen. Vol concentratie. Lotte houdt zich ondertussen bezig met een grassprietje.


Het is bijna jammer dat we toch nog weg moeten: het slotconcert van de koren van de meisjes. Maar ze zingen zo enthousiast en vrolijk. Echt leuk!


Als we thuiskomen, begint de zomervakantie pas echt. We hopsen de dijk over voor een duik. Of eerlijker: ik steek mijn tenen in het water en Joost en de meisjes gaan echt koppie onder.


Wijntje erbij. Stokbroodje. Wat boffen we toch enorm!


Mister Planet BBQ heeft in de tussentijd ook nog eens een heerlijke maaltijd op tafel getoverd.




Zomer is het. Op en top zomer.


Na het eten fietsen de meisjes nog even naar de kermis, om hun laatste zweefmolenkaartjes op te maken. Ik drink een kopje koffie en ben helemaal gelukkig.



Morgen onderbreek ik de vakantie even met een paar uurtjes werk en dan genieten we gewoon weer door. Pluk de dag in optima forma!

Saturday, June 25, 2011

Vredig?

Het was een onverwacht mooie avond. Buiten leek alles zo rustig en vredig. Het IJsselmeer spiegelglad. Zo stil. Je kon ver kijken, ondanks de schemering die al inviel. Vredig. Alhoewel...








Een klein stukje verderop was het minder vredig. Een jong eendje had het onderspit gedelfd en een gaai had zijn avondmaaltijd bij elkaar gescharreld. Het viel Joost op, toen er langzaam veertjes naar beneden dwarrelden, alsof het sneeuwde.

Maar het sneeuwde niet.





Weet je deze nog?

Related Posts with Thumbnails