Skip to main content

Sint Maarten

De zon ging onder. Bij ons thuis een hoop gegiebel en gegil. Broodje worst en pasteitje met ragout al vroeg gegeten. Dan konden de dames gaan, zodra het donker was. Lotte en haar twee vriendinnen dartelen door het huis. Hopsen, joelend, een hoop herrie. Gaan we ons verkleden (dat is traditie in ons dorp), of toch maar niet? Hebben we warm genoege kleren aan? (vorig jaar was het zo nat en koud, dat staat nog in hun geheugen gegrift). Doen alle lampjes het (nee, natuurlijk). Het is wat, die spanning voor 11 november.


 Lotte en haar lampion van 'textiel maché'. Een monster met grote ogen en vier bungelpoten.

De tassen nog even checken. Past er wel genoeg in? Zijn we er klaar voor?

En oefenzingen. Drie heldere stemmetjes, lekker luid. Ze hebben er zin in. Fantaseren al over hoe ver ze zullen gaan.


Ik loop met ze mee langs de donkere dijk. Ze worden onthaald bij de buren. Hier komen bijna geen kinderen.

Voor iedere deur bedenken ze welk liedje ze gaan doen. Als er na een liedje nog niet open is gedaan, dan zingen ze gewoon een beetje harder. Maar niet iedereen is thuis. Iemand komt met een mandje mandarijnen, verontschuldigt zich dat ze geen snoep heeft. "Oh, maar dat geeft niks" roepen de meisjes, "dit vinden we ook superlekker!". Na ieder huis bespreken ze met elkaar de buit. "Wat lief he, we kregen zelfs twee snoepjes" "Deze mensen zijn echt heel aardig, ze vonden onze lampion zo mooi". En tien huizen later "Ja, iedereen zegt maar dat ze onze lampion mooi vinden, dat weten we nu wel!". Ze zijn vrolijk, onvermoeibaar. Gezellig met elkaar keuvelen. Lol samen.

Als ze in het wat dichterbevolkte gedeelte zijn van het dorp laat ik ze 'los' en wandel heel snel naar huis, waar Isa wacht om naar haar vriendin gebracht te worden. Die moet nog sporten, waardoor ze wat later pas kunnen beginnen. Ze heeft er ook zoveel zin in. Met een heel clubje meiden gaat ze lopen.


We sluiten de avond af met soep en een borrel bij buurvrienden. Het huis vol stuiterende kinderen met plakkerige handen en snoepresten op hun gezicht. Lotte heeft ijskoude handen en een enorme big smile. Haar tas met snoep is bijna niet te tillen. Nog veel later komt Isa aangewaaid, gebracht door de moeder van de vriendin. Trots houdt ze haar zak voor zich uit. We drinken en kletsen terwijl de kinderen hun snoep sorteren en tellen. Wat een feest!


De volgende ochtend zijn ze alweer druk in de weer. Een hele administratie houden ze bij van wat ze hebben. Alles gesorteerd, geteld en opgeschreven.



Nu hebben ze het vast door, als ik er stiekem dingen uitpik ;).

Comments

Anonymous said…
Haha, geweldig, die administratie!
Max nam zijn dienblad met snaai s'avonds mee naar zijn kamer. Vorig jaar had papa er wat uit gepikt en dat laat hij niet nog eens gebeuren ;-)
XSuus
inge said…
hahaha ik vroeg me net af, van wie hebben ze dat? maar mss is het, waarom doén ze dat? ^^

hier al van alles gekregen, dus nog niks hoeven pikken, maar als joon alles op moet eten, is 'ie nog wel ff bezig, dus ik help 'm wel ^^
Jolanda said…
Hahaha! Die laatste zin. Prachtig.

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more