Skip to main content

Sint Maarten

De zon ging onder. Bij ons thuis een hoop gegiebel en gegil. Broodje worst en pasteitje met ragout al vroeg gegeten. Dan konden de dames gaan, zodra het donker was. Lotte en haar twee vriendinnen dartelen door het huis. Hopsen, joelend, een hoop herrie. Gaan we ons verkleden (dat is traditie in ons dorp), of toch maar niet? Hebben we warm genoege kleren aan? (vorig jaar was het zo nat en koud, dat staat nog in hun geheugen gegrift). Doen alle lampjes het (nee, natuurlijk). Het is wat, die spanning voor 11 november.


 Lotte en haar lampion van 'textiel maché'. Een monster met grote ogen en vier bungelpoten.

De tassen nog even checken. Past er wel genoeg in? Zijn we er klaar voor?

En oefenzingen. Drie heldere stemmetjes, lekker luid. Ze hebben er zin in. Fantaseren al over hoe ver ze zullen gaan.


Ik loop met ze mee langs de donkere dijk. Ze worden onthaald bij de buren. Hier komen bijna geen kinderen.

Voor iedere deur bedenken ze welk liedje ze gaan doen. Als er na een liedje nog niet open is gedaan, dan zingen ze gewoon een beetje harder. Maar niet iedereen is thuis. Iemand komt met een mandje mandarijnen, verontschuldigt zich dat ze geen snoep heeft. "Oh, maar dat geeft niks" roepen de meisjes, "dit vinden we ook superlekker!". Na ieder huis bespreken ze met elkaar de buit. "Wat lief he, we kregen zelfs twee snoepjes" "Deze mensen zijn echt heel aardig, ze vonden onze lampion zo mooi". En tien huizen later "Ja, iedereen zegt maar dat ze onze lampion mooi vinden, dat weten we nu wel!". Ze zijn vrolijk, onvermoeibaar. Gezellig met elkaar keuvelen. Lol samen.

Als ze in het wat dichterbevolkte gedeelte zijn van het dorp laat ik ze 'los' en wandel heel snel naar huis, waar Isa wacht om naar haar vriendin gebracht te worden. Die moet nog sporten, waardoor ze wat later pas kunnen beginnen. Ze heeft er ook zoveel zin in. Met een heel clubje meiden gaat ze lopen.


We sluiten de avond af met soep en een borrel bij buurvrienden. Het huis vol stuiterende kinderen met plakkerige handen en snoepresten op hun gezicht. Lotte heeft ijskoude handen en een enorme big smile. Haar tas met snoep is bijna niet te tillen. Nog veel later komt Isa aangewaaid, gebracht door de moeder van de vriendin. Trots houdt ze haar zak voor zich uit. We drinken en kletsen terwijl de kinderen hun snoep sorteren en tellen. Wat een feest!


De volgende ochtend zijn ze alweer druk in de weer. Een hele administratie houden ze bij van wat ze hebben. Alles gesorteerd, geteld en opgeschreven.



Nu hebben ze het vast door, als ik er stiekem dingen uitpik ;).

Comments

Anonymous said…
Haha, geweldig, die administratie!
Max nam zijn dienblad met snaai s'avonds mee naar zijn kamer. Vorig jaar had papa er wat uit gepikt en dat laat hij niet nog eens gebeuren ;-)
XSuus
inge said…
hahaha ik vroeg me net af, van wie hebben ze dat? maar mss is het, waarom doén ze dat? ^^

hier al van alles gekregen, dus nog niks hoeven pikken, maar als joon alles op moet eten, is 'ie nog wel ff bezig, dus ik help 'm wel ^^
Jolanda said…
Hahaha! Die laatste zin. Prachtig.

Dit vinden anderen leuk nu

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Daily life in week 29: een beetje vakantie in iedere dag

Terug uit Slovenië en weer thuis bij mijn eigen gekke lieve mensen. Spelletje doen in de tuin, kijken naar de ondergaande zon, beetje onkruid trekken en alle bloemetjes vriendelijk toespreken. Het zijn de fijne dingen in het leven.

Zomer in Nederland. Laatste 'echte' werkweek, maar het voelt al als vakantie. Een paar uurtjes eerder stoppen en met zijn vieren nog even op pad. Ik had gelezen over het stadsstrand bij Zaandam en was benieuwd. Helaas bleek het gesloten te zijn, maar we lieten ons niet ontmoedigen en reden door naar Wormerveer, waar je ook zo heerlijk aan het water kunt zitten. Drankje, bitterballetje, lekker bijkletsen met zijn viertjes en ons verheugen op binnenkort: de roadtrip door Californië!



Na het werk lekker in de tuin kroelen met Rocky die nogal opdringerig kan zijn.

Avondwandeling door het dorp, waar er een filmset is opgebouwd. Ik heb nog niet kunnen achterhalen welke film er werd gedraaid, maar ik snap ze. Het is een bijzonder mooie locatie.


Dag zon, be…