Skip to main content

En dan kom je thuis

Op dit moment is mijn werk voor mij een beetje ingewikkeld. Leuk, zelfstandig ondernemer zijn en steeds verschillende opdrachten hebben. Maar soms zou het ook wel rustig zijn om te weten wat je hebt aan je werk en te weten dat je het kunt. Ik weet ook dat ik dat al snel weer saai zou vinden en dat het ook een uitdaging is om steeds weer nieuwe dingen in mezelf te ontdekken en te leren. Maar soms is dat een beetje ingewikkeld.

Wat is het dan extra fijn om thuis gewoon lekker thuis te zijn. 

Joost en Rob hadden uitgebreid gekookt dit weekend, een tafel vol vrienden van ons en de kinderen. Kaarsjes. Haard aan. Hele dag buiten geweest en dan binnen opwarmen en niets meer hoeven te doen.



Het winterlicht strijkt zo mooi door het huis heen.



Comments

wilmi said…
Thuis kan zo heerlijk zijn..ook gewoon al de wetenschap dat er een thuis ís, waar je straks weer naartoe kan gaan na een drukke werkdag.
Ben benieuwd wat voor werk je eigenlijk doet?
Franse Lelie said…
Wat een prachtige plaatjes, geven een heerlijk gezellig wintergevoel! Lieve groet
Cathy said…
Leuk gedekte tafel,je wordt er instant vrolijk van!!
Fijne groetjes..
Jolanda said…
Elke keer weer denk ik: wat zijn de seizoenen toch mooi. Daarom is het ook iedere keer weer fijn om thuis te zijn. Thuis waar het elke keer weer net een andere sfeer heeft door het seizoen. Zo fijn.
Bedankt voor dit logje. Mijn werk is op dit moment ook erg ingewikkeld (en ik ben niet eens ondernemer). Ik focus alvast op vanavond 11 uur als ik weer thuis ben. ;-)

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more