Skip to main content

Omadag - familiefeest 2011


Mijn lieve omaatje zou dit jaar 100 zijn geworden. Wat zou ze genoten hebben van ons feestje. Waar zij indertijd twee kinderen kreeg, Hennie en Peter, zou ze nu kunnen toekijken op een familie van wel 18! En volgend jaar is er weer eentje bij! Vier kleinkinderen en inmiddels 6 achterkleinkinderen, met nog eentje in de maak ;). Een lekker stel is het zo bij elkaar.

En wat boften we met het weer! We verzamelden in het Amsterdamse bos. Om lekker te chillen op het gras, te kano├źn op de vijver, te springtouwen, een ijsje te eten en een potje voetbal te doen. Daarna bbq-en in de tuin van Jeroen en Marjon, in het heerlijke nazomerzonnetje. Wat een feest!

Hiephoera voor Oma!


De jongste telg uit de familie, Milou, was helaas een beetje ziek. Heel zielig voor haar en sneu voor ons, want het geplande logeerpartijtje kon zo niet doorgaan.





Maar gelukkig was Milou over het algemeen wel supervrolijk, al zaten haar oogjes een beetje vastgeplakt. Arm guppie. Ik kon even miljoen foto's maken van mijn nichtje, nog net voor ze alweer 1 wordt!



 Isa deelt ijsje uit en kijk, ik sta ook nog op de foto. Mijn schaduw weliswaar, maar dat is het lot van de fotograaf ;).






















In slaap gevallen in de auto, en nog niet helemaal wakker. Wat is er dan lekkerder dan op schoot, niets toch?












Comments

Koen said…
Superleuke foto's! Het was erg gezellig :)
Henny en Bert said…
Hardstikke leuke foto's met een prachtige tekst, Henny en Bert verheugen ons alweer op de volgende oma's dag.
Francine said…
Wat leuk. Al die echte familiegezichten :)

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more