Skip to main content

Posts

Showing posts from October, 2010

Finally herfstvakantie

Deze week was 't niet voor mij. Ik had er zo naar uitgekeken. Een weekje vrij. Tijd om te klussen. Om leuke dingen te doen, om lekker in het huis en de tuin te werken. Maar om verschillende redenen wilde het niet. Er ging van alles mis, een van de kippies werd doodgebeten door een roofvogel of vos, ik zat met Isa bij het ziekenhuis, gedoe met verwarming, veel werk aan het oude huis, er speelde gewoonweg te veel, ik kon het denken niet uitzetten en eerlijk gezegd was het gewoon een stomme week.
Als klap op de vuurpijl gleed ik gisteren ook nog uit op de trap. Ik was er klaar voor om een rondje te gaan hardlopen, vaak goed bij sombere gedachten. Op mijn sokken liep ik de trap af en ik gleed uit. Zo helemaal van boven, bonkerdebonkerdebonk tot onderaan de trap. Mijn stuitje schampte iedere tree en ik voelde meteen hoe stijf ik was. Auw!
Gelukkig ging het vanmiddag weer wat beter en zo begon, op de valreep toch nog de herfstvakantie.
Ik ging de tuin in en plukte een heel herfstboeket bi…

De seizoenen van 2009

Lente
Zomer
Herfst
Winter
De laatste hand leg ik aan het fotoboek van 2009. Een heel dik fotoboek van een bewogen jaar. Het jaar waarin we verhuisd zijn, onze nieuwe plek hebben verbouwd en onze wortels hier hebben gelegd. Het afgelopen jaar ben ik regelmatig bezig geweest met het boek. Er zitten heel wat gestolen uurtjes in. En iedere keer verwonder ik me weer. Hoeveel er hetzelfde is in een jaar. De seizoenen zijn er ieder jaar opnieuw. Ieder jaar weer sneeuwklokjes. Steeds weer foto's van zonovergoten avonden. De roodmetwittestippenpaddestoel komt ieder jaar weer voorbij. Maar als ik Isa en Lotte dan zo zie op de foto's, dan realiseer ik me hoe anders het intussen al weer is. Hoe groot ze alweer zijn geworden. Hoe klein ze toen nog waren.
Als ik de teksten doorlees, dan komt er weer heel veel terug. Dingen die ik eigenlijk vergeten was en waar ik nooit meer aan zou denken, als ik ze niet had opgeschreven. Maar gelukkig heb ik dat wel. Opgeschreven. Gefotografeerd. Genoteerd. De…

Weldadig

Het regende. Al zo'n beetje de hele ochtend. Ik kon het weten, want ik had er in hardgelopen. Isa en Lotte hadden al een beetje tv gekeken, gespeeld, geprikt (bij het opruimen waren de prikblokken weer opgedoken), meegeholpen om de nieuwe kast schoon te poetsen zodat ie geverfd kon worden. Ik vond het wel tijd om iets leuks te gaan doen.

Iets herfsterigs, gezelligs. Iets knus. Isa wist al wel wat, die had 'm al zien liggen. Het Peperkoekhuisbouwpakket van de Ikea.
Ik had er een tijdje geleden nog eentje gekocht. De vorige keer dat ik trachtte zo'n ding in elkaar te puzzelen was jammerlijk mislukt. Ik had mijn handen gebrand aan de gesmolten suiker die als lijm moest dienen. Maar nu had ik de tip om gesmolten chocola te gebruiken. Dat lijmt veel beter en daar brand je je handen niet aan. Oke, nog een poging dus maar.
De chocolade was zo gesmolten. De meisjes hadden het bouwpakket al pasklaar neergelegd en verdeeld. De schrijfstiften met gekleurd glazuur lagen klaar. We waren e…

Milou

Vandaag mocht ik weer even met Milou knuffelen. Zo lief en zo bijzonder, zo'n wezentje dat zomaar opeens de wereld in kijkt. Die apenvoetjes, die glimmende oogjes. Ik ben nog steeds verliefd!






Zomaar wat plaatjes

Dit weekend puzzelde Isa de wereld in elkaar.
Ze zat ook boven op de wereld van blijdschap. En op dezelfde dag was er een jongetje de week ervoor 3 geworden en kreeg hij van mij een piratenpak.

Zijn lieve zusje werd vandaag 1 en ik dacht. Waar blijft de tijd.


Vissen naar complimentjes

Het lijkt alleen maar voordelig: een groot genoeg huis dat je alle deuren gewoon achter je dicht kunt trekken en een rustig, netjes, plekje kunt vinden ver van de rotzooi.
Dat is ook zo en ik ben me ook best bewust dat we enorm mazzelen met alle ruimte. Maar het heeft ook nadelen. De afgelopen maanden had ik het te druk met van alles en trok ik steeds de deuren dicht. De meiden moeten zelf hun kamer wel opruimen, maar dat is altijd een beetje op het oog: spullen in bakken en kasten, zodat het op het oog een beetje netjes is.
Maar die bakken en kasten werden voller en ongestructureerder. En het werden er meer en meer. Een bak van de vakantie, nog niet uitgepakt, stond daar bijvoorbeeld al weken rommeltjes te verzamelen.
En zo langzamerhand had ik er een beetje genoeg van. Tijd voor opgeruimdheid. Maar steeds geen tijd voor opruimen. Daar kwam gelukkig vandaag verandering in.
Eerst de Voor-foto's.
Lottes kamer, met een tafel vol knutselspullen en allerlei knutsels en dingetjes op haa…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more