Friday, October 30, 2009

Zomaar stukjes dag

  • Nachtelijke onrust, volgens Isa was het 'hel' vannacht. En eigenlijk stem ik in. Van 1.21 tot in ieder geval 5.00 uur wakker geweest.... Zoemers, prik, jeuk, niet kunnen slapen, onrustige gedachtes.
  • Toch maar lopen. Ik word poetisch van mijn hardlooprondje in de ochtend. Een zachte vochtige deken kust het vlakke land en dekt de wereld toe met ondoorzichtigheid. Maar de koeien, die grazen onverstoorbaar door.
  • Warme worstenbroodjes uit de oven voor tussendemiddag. Niet eens zo lekker, maar vooral zo leuk omdat Lotte ze wel lekker vindt.
  • Isa die haar blije zelf is en bij een vriendinnetje gaat eten, tussendemiddag.
  • De zon prikt door de mist en zet de koeien in een gouden gloed.
  • Warme koffie met opgeklopte melk.
  • Post voor Lotte, van haar oude klas en van een vriendinnetje van vorig jaar. Dat ze haar missen. Zou ik ook doen. Wel lief.
  • De maan, die bijna vol is en zich al veel eerder laat zien, dan dat de zon onder is.
  • Lotte danst op Mika in haar balletpak. Met legging. En knotjes. En ze maakt een buiging, zoals ze op de proefles zag. Alleen zag, want meedoen durfde ze nog niet. Dat doet ze pas nu, veilig thuis.
  • Mijn moeder en zusje, die langs komen en lekker tijdschriften gaan lezen op de bank, terwijl Lotte aanrommelt.
  • Isa, op haar paard, die ons wenkt -we staan een heel eind verderop, boven, vanaf de kantine te kijken-, dat we in de bak mogen kijken. Haar trotse gezicht als ze stazitstazit in draf gaat.
  • Isa, de kleine grote organisator. Ze moet haar paard naar de stal brengen en afzadelen. "Mam, hou jij mijn cap vast?"en ze loopt doelgericht naar de juiste stal -ik heb echt geen idee-. En als ik zeg dat ik haar niet kan helpen met afzadelen, geeft ze de leidsels, of hengsels, of hoe heten die dingen aan tante Marloes. "Hier, hou jij deze even vast, dan regel ik iemand die kan helpen". Om even later op de proppen te komen met twee meisjes, die haar helpen afzadelen. Wij staan erbij en kijken ernaar.
  • Andijviestampot, met spekjes en paprika, en appelmoes. En Isa die eerst hard roept dat ze het niet lekker vindt, maar toch in no time haar bord leeg heeft.
  • Lot, die met dingetjes in de weer is. Ik weet niet wat voor dingetjes, maar ze dwarrelt zo heerlijk door het huis en gaat haar eigen genietende gang.
  • Oma Carla die danst op Michael Jackson terwijl het vuur in de haard knettert en we alle kaarsjes in huis en buiten in de pompoenen aan doen.
  • De kaarsjes, buiten in de pompoenen en het gezellige licht, terwijl het al vroeg donker is.
  • Een tukje na het eten, terwijl alles geregeld wordt: afruimen, Isa wegbrengen naar discofeestje op school, spelen met Lotte. Ik hoef alleen maar koffie te drinken als ik weer beneden kom.
  • Isa ophalen van het discofeestje en in een walm van popcorn een hoop stuiterende kinderen zien. En Isa zorgzaam voor een vriendinnetje, dat zich niet zo lekker voelde. En daarna kwebbelend geklets van hoe gezellig het was en dat 'slaap zacht' zo'n leuk liedje is.

Slaap zacht allemaal.

Thursday, October 29, 2009

Poppiedoppie

Afgelopen weekend is er een nieuw wondertje op de wereld bijgekomen. En oh, wat blijft dat toch altijd speciaal. Wij mochten al komen kijken voor het lieve kleine meisje 1 dag oud was. Zo lief en zo klein. Dat vergeet je dan toch weer, hoe klein ze zijn, als ze geboren worden.

Karijn is niet alleen een trotse moeder, Jesmin is ook een hele trotse broer.
Je kunt er naar blijven kijken, zo'n klein lief poppetje. Isa had haar wel mee willen nemen. Die vindt het zo verschrikkelijk lief. Ze zou wel graag nog een zusje (of broertje) willen hebben. Maar ja, ze moet het doen met haar 'soort-van-nichtje' Olieve.




Welkom op de wereld lief klein meisje!

Wednesday, October 28, 2009

Herfst in het nieuwe huis

Een huis leer je pas kennen als alle seizoenen erover heen zijn gegaan. De eerste keer dat ik er kwam, was begin februari van dit jaar. Het had net enorm gesneeuwd. Winterser kon je het niet krijgen. En ondanks dat er zoveel moest gebeuren, werden we toch verliefd.
Pas aan het einde van de lente wisten we dat het huis ook echt van ons was. Deze zomer hebben we hard gewerkt om het nog meer 'ons' te maken. En nu is het dan herfst. Nog steeds vind ik het prachtig hier. Ondanks modder, grauwe dagen en harde wind. Nou boffen we ook wel met deze herfst, want zoveel grauwe dagen zijn er niet. Vanmorgen was het weer zo'n stralende dag. Een rondje tuin gedaan om te kijken of alle planten die we dit weekend hebben geplant een beetje aanslaan.

Er is nog best veel kleur in de tuin.








Tuesday, October 27, 2009

Saturday, October 24, 2009

Nog meer werk - en vakantie

Nog meer vakantieresultaten:

De eerste slag met de voortuin is gemaakt.

Kilo's, wat zeg ik, tonnen grind zijn van de ene naar de andere kant versleept. Hier komen straks twee parkeerplaatsen, gras, wat fruitbomen en een stukje tuin.
En moet je ons weiland nu zien. Het gras slaat goed aan!
Ik kan er maar van blijven genieten. Dat weidse uitzicht. En gisteren was het licht zo mooi. Een beetje ondoorzichtig, alsof je door matglas kijkt. Maar ook weer zo helder en fris.
Avonturenslootje.
Het strandje is een schommelstrandje. Het beweegt mee met de wind. De ene dag ligt het meer naar links, de andere dag meer naar rechts. De ene dag is het water zwart van het slib, de andere dag glashelder. De ene dag liggen de schelpen hoog, de andere dag is er zoveel water dat er zelfs een meertje op het strand ligt. Maar het is altijd mooi. En altijd zo'n rustgevende plek om even te gaan zitten. Luisteren naar de klotsende golven. Want dat doen ze, de golven van het IJsselmeer. Zeegolven ruizen meer, ook mooi. Maar deze golven klotsen.
Pluk op zijn rode wagentje. Zo hard aan het werk.
Ik mis stiekem alle bloemen uit mijn oude tuin wel. Maar gelukkig staat er hier ook nog wel iets. En de komende periode gaan we de tuin alleen nog maar mooier maken.
De meisjes kijken naar iets spannends op tv. MegaMindy ofzo.
Net te laat voor de knalroze toverbal, maar zo ook mooi.
Gezellig: mensen over de vloer. Joost weer heerlijk aan het koken. De Kapla doet weer dienst.
Puck had een uitgeholde pompoen mee, die keek lachend toe.
En kijk, nog wat prachtigs: de lamp in de keuken hangt! Hij geeft zulk leuk licht, een mooie ster op het plafond. En alle melkflesjes passen goed hier in het boerenland.
Slagveldje van een gezellige avond!
Leve de vakantie!

Eindresultaat

En dit zijn ze geworden. Echte sprookjesstoelen. Met een nieuwsgierig vosje, dat een klein hertje in het vizier krijgt. Bomen met fruit zo groot als meloenen. Stipjesregenbogen en witte wolken.

Het was een hels karwei, heeft me bijna anderhalve vakantiedag gekost. Maar ik vond het ook zo leuk en rustgevend om te doen. Muziekje aan. Timmerdetimmer. En ik vind ze helemaal leuk geworden.





Thursday, October 22, 2009

Aan de knutsel

Na de planten en de struiken is het tijd voor een ander project. Project Stoel.

Toen we vanuit Amsterdam naar ons vorige huis verhuisden, tikte ik zo op de kop. Twee oude 'koningsstoelen'. Ze waren beschadigd en de bekleding was niet mooi meer. Maar ik zag al hoe ik ze zou maken. En terwijl de pasgeboren Isa in haar wippertje naast me lag, ging ik met de stoelen aan de gang. Steeds onderbroken door een voeding, een schone luier, een poging haar in slaap te krijgen en weer veel te snel erna een wakker kind in het wippertje erbij te leggen. Joost was druk aan het klussen in het nieuwe huis, maar ik was hier goed bezig.

Zilver werden ze, met zebraprint.
Nu in dit nieuwe huis was het tijd voor iets nieuws. Isa en Lotte hielpen me om de honderden spijkertjes los te maken en de stof voorzichtig te verwijderen.
Ondertussen zagen ze ook nog een fazant, vlak naast ons raam voorbij lopen. Toen ik mijn camera had, was hij al een heel eind verder.
De meisjes gingen uit logeren en ik spoot de stoelen. Roomwit. En ik timmerde opnieuw honderden spijkertjes om de nieuwe stof er weer netjes op te krijgen. Ondersteboven, met links, op mijn hurken, in vreemde hoeken. Morgen zal ik wel spierpijn krijgen. Maar 1 sprookjesstoel is in ieder geval klaar en de tweede is een heel eind op weg. Ook het krukje ziet er weer nieuw uit.
En dan heb ik ook nog een fatboykussen opnieuw bekleed en moet ik een ander nog doen. Later dus meer foto's van deze creatieve resultaten.

Tuesday, October 20, 2009

Vakantiegekneuter

We kneuteren wat aan in ons huisje.
Isa is niet helemaal fit, die heeft al haar tweede pyjamadag en vierkante ogen van 500 minuten Amika. Ter afwisseling bekijkt ze haar Hyvespagina. (en ja hoor, aan het einde van de dag heb ik haar ook even pedagogisch verantwoord naar buiten geschopt).

Lotte is in haar element. Die rommelt maar aan. Knutselt van alles. Makeupt zichzelf bijpassend bij haar zelfverzonnen stippenoutfit. Bouwt kastelen. Kleurt. Schommelt. Speelt met vriendje. Komt zeggen dat het zo lekker ruikt. De stoofpeertjes en het stoofvlees in de keuken. Die ik bij elkaar kneuter. Roerend in stomende pannen.

Joost en ik zijn druk in de tuin. Grind verrijden (hij), 1000 bloembollen planten (ik) en grote gaten graven voor struiken die we uit Friesland meekregen.

Het zijn van die dagen waarop je feitelijk niets beleeft, maar zo'n lekker scharrelgevoel hebben dat ik er nog meer lol aan beleef dan een dagje Efteling.

In mijn volgende leven word ik scharrelkip!





Monday, October 19, 2009

Nog meer vakantie

Het begon goed, ons weekendje. Bij het hotel aangekomen hadden we het eerste kwartier een hocuspocus van de hotelpasdeuropeners. Van die kaartjes, die je in de deur schuift om ze open te laten klikken. Op de een of andere manier raakten we ze binnen een kwartier kwijt, vonden we ze terug, maar lieten we ze in de kamer liggen, waarvan prompt de deur in het slot viel. Isa is wel drie keer terug bij de receptie geweest.
"Mijn moeder durft niet, dus ga ik maar, maar onze deurkaartjes werken niet".

Gelukkig konden we ons daarna snel klaarmaken voor het zwembad. De meisjes hadden zich er al enorm op verheugd en georganiseerd als ik altijd ben, had ik thuis de tassen goed ingepakt. Joost nog een beetje uitgelachen omdat hij alleen maar schone shirts en ondergoed mee had. Je had toch echt ook een extra broek nodig, voor je weet maar nooit.

Het was die vrijdag hectisch, niet alleen opruimen en inpakken, maar ook nog eens helpen op school met pizzabroodjes bakken en nog een optreden van de kinderen bekijken. En dan snel thuis wat eten om lekker op vakantie te gaan.

En zo kwam het dus dat iedereen alles mee had, maar dat mijn stapeltje klaargelegde kleren nog rustig klaar lag, in de kastenkamer. Sja, moet je maar niet zo'n groot huis hebben. Ik had alleen mijn renbroek en schoenen bij me. Geen bikini. Geen ondergoed. Geen schone dingen. Niks.

Gelukkig kon ik een bikini lenen en al dompelend in het bubbelbadje keek ik glimlachend naar Joost en zijn meisjes. Een ouder stel las een boek en keek eveneens glimlachend. Die avond in het restaurant sprak de dame Joost aan. Dat ze het zo heerlijk vond om te zien. Dat hij als vader normaal natuurlijk nooit tijd had voor zijn kinderen. En dat het voor mij als moeder vast heerlijk moest zijn om zo uit te kunnen rusten in een hotel. Joost glimlachte beleefd. En we realiseerden ons even extra hoe we boffen dat we zoveel tijd samen hebben, met elkaar en met de kinderen.

Wat de vakantie ons verder bracht?
  • Een gezellig etentje in het grand cafe van het hotel. Waar Lotte heel schattig de pinda's uit het bakje dat bij de bokbiertjes kwam at, door het bijbehorende lepeltje in haar mond te stoppen. En later, toen we hadden uitgelegd dat je de pinda's met zo'n lepeltje op je hand doet (belachelijke uitvinding, zo'n lepeltje, dat is ook zo), pakte ze eerst met haar hand wat nootjes om op het lepeltje te leggen en kiepte ze daarna het lepeltje in haar hand. Lekker ding.
  • Heerlijke hotelontbijtjes, met vers fruit en croissants en koffie terwijl de kinderen alweer zelf op hun kamer waren. Lang leve dat ze groter worden!
  • Boswandeling met de meisjes, terwijl Joost bij het prachtige nieuwe huis van onze vrienden aan het werk is.
  • Bioscoopfilm UP, in 3D, waarbij de film echt helemaal geweldig was. Ontroerend, bijzonder, mooie muziek, prachtige kleuren en vol fantasie. Een ongewone film, waarbij een knorrige 78jarige man na de dood van zijn vrouw zijn droom uiteindelijk toch achterna gaat. Hij bindt een enorme tros ballonnen aan zijn huis en kiest het ruime sop: op weg naar Zuid Amerika. Samen met de schattige wildverkenner beleven ze geweldige avonturen.
    En hoe mooi en schattig de film ook was, ik denk dat ik de aanblik van Lotte met die grote 3Dbril op haar kleine neusje, ingespannen kijkend nog leuker vond.
  • Winkelen met de meisjes, want he, ik had toch schoon ondergoed nodig, en sokken, en vooruit, dan ook maar een nieuw shirtje, en een vestje en een gave nepdesigualjurk voor maar 15 euro. De meisjes mochten een sieraadding uitkiezen (vinden ze zo mooi en normaal zeg ik altijd NEE) en Lotte kreeg nieuwe wollige handschoenen en Isa een shawl.
  • Genieten van de avondzon in de tuin van de vrienden. Vuurpot aan. Kleurende meisjes in een kampeerhuis. BBQ en gezelligheid.
  • Uitslapen en badderen in het hotelbad.
  • Boswandeling met zijn allen in het parklandschap van Oranjewoud. Zo mooi! Friesland is echt veel meer dan meren en zeilboten.
  • Lotte die zo lief zei "Mama, dat vind ik nou leuk om te horen", toen ik zei dat ik haar zo'n mooi kleurrijk meisje vond die dag.
  • Isa, die opeens zo groot is en zich wel een kwartier druk maakt om hoe ze haar sjaaltje nu moet dragen.
  • Discobowlen, met dansende meisjes op gladde schoenen. En ik doe het onverwachts goed. 163 punten, wel 4 of 5 strikes. En de meisjes doen het ook goed en nemen aanloopjes om cool op hun knieen aan te komen glijden met het aantal vingers omhoog als dat ze kegels hebben omgekegeld. Echt lachen, zo met zijn vieren.
  • Weer thuis komen waar Opa en Oma Jans op het huis hebben gepast -en ook vakantie hebben gevierd- en heerlijk voor ons koken.


















Je ziet 't. Genieten. Dat is wat ik deed ;)

Weet je deze nog?

Related Posts with Thumbnails