Wednesday, September 30, 2009

Lotte

Zo lekker dat Lotte op de dagen dat ze niet naar de BSO gaat -waar ze het overigens helemaal geweldig vindt- liever alleen thuis speelt. "Want dat is toch wel lekker rustig".

Heerlijk zo'n tuttemelut in mijn buurt. Die haar nagels lakt met lippenstift.



Heel blij is met haar nieuwe bedlampje.
En nog blijer met het wassetje van nog geen euro. Kan ze mooi haar poppenkleertjes mee wassen.

En daarna zette ze de muziek op en huppelde ze als een elfje door het huis, een ingewikkelde dans had ze verzonnen. Haar schaduw danst met haar mee.

Tuesday, September 29, 2009

Monday, September 28, 2009

Stilte

Na alle drukte van het weekend, was het extra genieten van een stille zondagochtendwandeling. Iedereen lag nog te slapen thuis, maar ik deed een rondje meer en erf. Het was nog mistig. Een vochtige zachte deken lag over het land. De spinnenwebben leken wel feestslingers, zo met al die druppeltjes. Het was zo rustig en vredig.








Echt stil was het trouwens niet. Een lawaai van jewelste was het. Vogels kunnen kennelijk het bordje "Stiltegebied" niet lezen en ook die koeien kunnen er wat van met die knarsende kaken.

Sunday, September 27, 2009

Nog meer vriendinnetjes

Toen ik gisteren thuiskwam van de vriendinnenverrassing, duurde het niet lang voor de volgende vriendinnen alweer kwamen. Mijn scrapdinnetjes. Helaas niet allemaal, maar gezellig was het wel!

Binnen no time hadden we de hele tafel vol met spullen. Zelf heb ik niet veel meer kunnen maken dan een kaartje om Karijn mee te bedanken, maar Tanja, Maaike en Marinka hebben prachtige dingen gemaakt.

En Lotte ook, die was bijzonder creatief in de weer. Isa wilde ook een heleboel en begon aan nog veel meer, maar van iets afmaken kwam het niet echt. Net haar moeder.

En daarna doken Tanja en Marinka nog in het bubbelbad. Om heel hard liedjes te zingen met Isa en Lotte.


Maaike en ik dronken onze koffie. Deden een poging om nootjes te roosteren en genoten van de ondergaande zon.
Vriendinnetjes rule!

Saturday, September 26, 2009

Liefste vriendinnetjes van de wereld

Flabbergasted was ik. En helemaal ontroerd.
Eigenlijk zou ik alleen maar gaan eten met vriendin Karijn. Al is 'alleen maar' niet de goede term. Want het was al weer veel te lang geleden en ik verheugde me enorm om elkaar weer te zien. Een feestje op zich.

Maar Karijn had veel meer in gedachten dan een simpel etentje. Jeminee, veel meer. Het was een heuse surprise. Een verrassing.

Het begon al met wat geheimzinnigheden hier en daar. Naief, of onnozel als ik ben, had ik geen linken gelegd en me nooit afgevraagd waarom ze eigenlijk Joosts telefoonnummer nodig had en waarom Isa en Lotte zo geheimzinnig deden. Gisteren zei Lotte nog: "het is echt een groot geheim hoor mama, maar als ik het verklap, dan wordt Isa heel boos!". Geen idee waar ze het over had. Raadselachtige sms-jes van Karijn lieten me ook niks vermoeden en wat was ik verbaasd om in het restaurant opeens ook vriendin Suzanne te zien zitten.


En niet alleen Suzanne kwam, maar ook Rozan stond plotseling voor mijn neus. En als vriendin Pao niet ziek was geworden, had ze er ook gestaan. Zomaar. Allemaal bij elkaar. Vriendinnen die ik al lang ken, twee al vanaf de kleuterschool. Met wie ik zoveel heb meegemaakt. En nu samen in een restaurant. Volgens mij kon je me buiten zien glimmen. Wat vond ik het leuk!

En wat smaakte de wijn lekker. En wat was ik verbaasd toen er opeens een tasje voor mijn neus stond, toen ik zei dat ik het bij twee wijntjes moest laten, ik moest immers naar huis rijden.

In dat tasje zaten een tandenborstel, een nachtjaponnetje, een borstel, een schone onderbroek en allerlei zepigheden. Vannacht zou ik niet thuis slapen.

Als klap op de vuurpijl verscheen er een doosje. Ontworpen door Karijn. En gevuld met liefs. Zoveel liefs. Kaartjes, hele kunstwerkjes van vriendinnen, familie, vrienden. Met foto's, verhalen, herinneringen. Zo mooi. Zo bijzonder. Ik was echt helemaal ontroerd. Wat ben ik toch een enorme bofkont, met al die lieve mensen om me heen. Dat ze zoiets liefs doen. En toen ik hoorde wat een gedoe het was geweest om te regelen. Om alle mailadressen stiekem te achterhalen. Een datum te plannen, al mijn vriendinnen zijn vrouwen van de wereld, waarvan de ene agenda nog drukker is dan de andere (al kun je zonder drukke agenda natuurlijk ook een vrouw van de wereld zijn), dingen te verzinnen, te regelen, te verzamelen. Ik kan er nog steeds niet over uit.

En na een heerlijk etentje gingen we naar een hotel, hartje Amsterdam. Een beetje giechelend voelden we ons toeristen in onze eigen stad -want hé, diep in mijn hart ben ik geen boerenmeisje, maar nog steeds een Amsterdamse-. Karijn toverde een minibar tevoorschijn en we bevoelden de bedden (hard) en het behang (kunstig en zacht). En we praatten en kletsten en het werd later en later.




En na een onrustige nacht werd het licht en was er een prachtige blauwe lucht boven Amsterdam.

We liepen over de grachten.

En ontbeten in de zon op een terras.



Even in een hele andere wereld. Net alsof het niet echt was. Geen zwemles met Lotte, geen geregel thuis, geen gewone zaterdagsheden. Maar met vriendinnen in het warme zonnetje zitten. De stad zien ontwaken. En nog steeds helemaal warm zijn van binnen van zoveel liefs!

Dank jullie wel!

Thursday, September 24, 2009

Goedemorgen - 3

Het grote voordeel van thuiswerken.
Tijd om voor het werk nog even een rondje buiten te doen.

Wat hebben schapen eigenlijk dunne pootjes. Dat ze hun eigen gewicht kunnen dragen.
Een beter begin van de dag kan ik niet bedenken.
Een kopje thee op de dijk. Vogels die opvliegen. Getwiettwiet in de bomen. Geknars van schapen op het schelpenstrandje. En dat licht. En die lucht. En die stilte. En die rust. Het is net alsof het niet echt is. De horizon gaat vloeiend over in het water. Het water is een grote spiegel van de lucht.

Maar dat is het wel.
En ik mag er wonen.








Goedemorgen -2

Vanmorgen mocht ik uitslapen. En toen ik wakker werd, zag ik dit.


Dat is nog eens goedemorgen.

Weet je deze nog?

Related Posts with Thumbnails