Skip to main content

Posts

Showing posts from August, 2009

Een vogeltje

Dit weekend vonden we zomaar twee vogels in de tuin.
De ene was dood. Stil en stijf lag hij op het terras, met een deuk in zijn koppie. Waarschijnlijk tegen de gevel of het raam aangevlogen.
Een ander vogeltje zat er ineengedoken bij. Het trilde een beetje, maar leefde nog, al was 'ie stilletjes en konden we 'm zomaar oppakken om hem te bekijken. Hij leek een beetje mank te zijn. Wat nu? We maakten een doosje voor hem, met wat water, een zachte ondergrond. We plukten bramen en vingen verse vliegjes.
En af en toe kwamen we vragen hoe het ging.
De volgende ochtend keek het vogeltje alweer ietsje helderder uit zijn kraaloogjes, dus we zetten de doos op zijn kant, ietsje verder in de tuin. En ja hoor, heel voorzichtig fladderde hij weg. Nu maar hopen dat het hem goed blijft gaan.

Op pad

Een van de fijnste dingen van dat we verhuisd zijn, is dat we weer tijd hebben om er met zijn viertjes op uit te gaan. De afgelopen maanden hebben we naast het klussen genoeg leuke dingen kunnen doen, maar meestal afzonderlijk, of ik met de kinderen, of meteen met een volle bak. Vanmorgen konden we weer lekker met zijn viertjes op pad.
Fietsen. Isa op haar nieuwe fiets, die ze nodig heeft om fietsbenen te krijgen. Straks als ze naar de middelbare school gaat, over een paar jaar, dan zal ze heel wat kilometers gaan afleggen op de fiets. Lotte eindelijk op haar grotere fiets, waar ze eigenlijk niet op durft, omdat ze nog niet goed op en af kan stappen. Maar het kleine fietsje is echt te klein. En zo samen met Joost ging het heel goed.

Naar het gemaal in de buurt voor een educatieve onderbreking ;).

Moet je nou eens kijken. Hier in de buurt wonen we gewoon. Die luchten, dat weidse. Dit is gewoon eeuwig vakantie.


Daarna naar de molen, die heel hard zwiepte in de wind. Zoefzoef gingen de wiek…

Prinses op de erwt

"Dank je wel mama, dat je de kussens zo hebt neergelegd"
Lotte is zo'n schatteke. Die bedankt me meerdere malen per dag. Omdat ik een mooi knoopje in haar lintjes heb gelegd, zodat ze er een armbandje van kan maken. Omdat ze een lekker broodje mag in de supermarkt. Omdat ik haar ontbijtje heb gemaakt. Of nu, omdat ze een heel nieuw speelkussen ontdekt in de snel binnengehaalde tuinkussens.
Het gaat haar goed. Al moet ze in de klas nog wennen af en toe, en soms moet huilen. Isa is al een keertje uit de klas gehaald om haar te troosten, wat ze als lieve grote zus dan ook goed kan. Maar ze vindt het wel leuk en ze huppelt op de Lotte manier door de dag. Isa is op pad met Joost en Lotte kwebbelt honderduit. Over kikkervoetjes maken in het zwembad, over dat ze in de auto altijd stil is, omdat ze dan speurt naar jonge dieren. Ze zingt liedjes voor haar eendje en houdt hele verhalen in haar eentje. Voor ze gaat zwemmen heeft ze buikpijn en als ze in bed ligt, wil ze niet slapen.…

Van alles

Een beetje druk geweest met werken en genieten, maar toch nog een paar foto's gemaakt. Deze kwamen uit mijn toestel van de afgelopen dagen:
Het wordt een beetje saai, maar saai vind ik het nooit. Weer zo'n prachtige voorstelling gehad:

Ochtend voor school. Ik knipper met mijn ogen en opeens is ze zo groot. Met van die lange benen. En van die wijze ogen. En die bijdehandte uitspraken. Waar is mijn baby gebleven?
Lotski op de loveseat. In haar lievelingsbroek, die inmiddels minder dan 3/4 is. Maar afscheid nemen ervan wil ze niet. (en ik ben allang blij dat ze ook eens een broek aan wil)
Hier had onze tuin behoefte aan: een enorme regenbui.
En de koelte gaf meteen de gelegenheid om voor de allereerste keer de haard aan te steken.
Oh, ik heb nu al zin in Kerstmis!

Settling down

Eigenlijk een beetje irritant, die Engelse titels, maar nu kon ik echt geen goed Nederlands alternatief vinden. We zijn een beetje gesettled. De meisjes vinden hun draai op school. Isa is opeens een stuk ouder en krijgt meer vrijheden en zelfstandigheid. Zelf met een vriendinnetje naar huis fietsen na school, in plaats van naar de BSO. Spannend, maar loslaten hoort erbij.
Thuis wordt steeds meer thuis. Ik weet een beetje waar alle spullen liggen. Ben weer begonnen met hardlopen, drie keer per week. We lopen 's avonds nog een stukje op de dijk of spelen in de tuin. Ik ben vandaag zelfs weer met Blurben begonnen. Het werd ook wel tijd. Was in mei 2008 beland en heb dus nog heel wat in te halen. 2009 is zelfs al bijna voorbij. Maar de afgelopen periode was het ook zo druk.
Nu we een beetje geland zijn, heb ik weer energie voor dit soort dingen. En wat is het dan leuk, om weer alle oude logjes te lezen. De oude foto's te bekijken. Wat is er weer veel veranderd in een jaar. De komen…

Dagelijks leven

Een beetje routine komt terug. Ik weet weer waar de overblijftrommeltjes en de bekers staan. We weten welke deur we 's morgens nemen, waar de schoenen slingeren en ik weet al bijna op welke dagen er gym is.
Lotte heeft iedere ochtend buikpijn (en rugpijn, en pijn in mijn teen, en ik wil niet naar school mam) en moet een paar keer op een dag even huilen, maar vindt het verder erg leuk op school. Het is voor mij ook weer wennen dat het voor haar weer wennen is. Maar ze redt het wel.
Isa gaat er helemaal in op, haar nieuwe leven. Naast haar oude vriendinnen vindt ze het heel leuk om nieuwe vriendinnen te krijgen. Volgens de juf die ze op maandag heeft, voelt ze zich al helemaal thuis in de klas en ligt ze goed. Voor mij is het extra loslaten, want opeens zelf op de fiets bij een vriendinnetje spelen en vorige week mocht ze zelf met haar vriendinnen in het zwembad blijven en zelf naar de BSO lopen (een straat uit). Ik vind het maar eng, maar ze laat zien dat ze het aankan.
Werken is weer…

Geloof

Vanmorgen, twee hele moeie meisjes op de bank. Door het familiefeest lagen ze er niet om 7 uur in, gisteravond.
Met haar lepel in haar yoghurt roerend vraagt Isa opeens "Mam, speel jij voor Sinterklaas?".
Ik kijk haar bevreemd aan. Huh, wat zegt ze nou? "Hoezo?"
"Ja, dat zegt Fleur."
Ik probeer nog even "Ja, maar hoe zou Fleur mij nou kennen? Bovendien, die mijter pas ik helemaal niet hoor."
Even lijkt ze tevreden met dit antwoord. Maar iets later vraagt ze toch nog een keer "Mam, nu even eerlijk, speel jij voor Sinterklaas?"
En dan is open kaart spelen de enige optie, ze zit nu in groep 5-6, waar waarschijnlijk de meeste kinderen niet geloven, ik wil niet dat ze straks de enige is, die nog in het wonder van Sinterklaas gelooft. Ik kijk met een schuin oog naar Lotte, die helemaal verdiept is in Kindertijd en dan fluister ik in Isa's oor "Ja, soms speel ik voor Sinterklaas".
Isa kijkt me verbaasd aan. Huh? Dat kan toch niet! En …

Familiefeest: Omadag

Het is een jaarlijkse traditie. Ieder jaar rond 17 augustus vieren we Oma's verjaardag. Oma leeft al heel wat jaar niet meer, maar wat zou ze het leuk gevonden hebben om de steeds uitdijende familie te zien ieder jaar. Elke keer vieren we het op een andere plek, in nieuwe huizen. De afgelopen jaren zijn er heel wat kindjes bijgekomen, maar de ingredienten zijn verder hetzelfde gebleven: gezelligheid, bijpraten over de vakanties, fotoboeken kijken, veel eten op de bbq en eigenlijk altijd wel mooi weer.







Nieuwe familiefoto, de vorige is hier te zien.

Smile

Even lachen naar het vogeltje*gelukkig, Sophie en Fleur zijn eigenlijk nog vlak bij. Ze zijn lekker blijven logeren!*

The master in his kitchen

Het leuke van verhuisd zijn en een beetje ingericht zijn is dat de kookboeken weer boven water zijn.En dat de kitchenmaster weer tijd heeft om te koken. Voor vrienden die langskomen.
Twee mafko's.
Bijzonder lekker voorgerecht.
Met garnalen, meloen, feta en rucola. Een onverwachte combi, maar echt heel erg lekker.
En een sjiekdefriemel wijntje erbij.

Dat is ook een manier om je groente te eten.
Daarna werd de bbq en de vuurkorf aangestoken.




Een lange avond voor ons, met heerlijk eten. Porren met stokken in het vuur. De drukte van de week en van de afgelopen weken van ons af laten glijden. In de verte klinken allerlei vogels, ganzen, zwaluwen. En een voor een verschijnen de sterren in de lucht.
Mooi.

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more