Skip to main content

Posts

Showing posts from August, 2008

Mooi moment

Hoewel het niet in foto's is te vangen, toch een poging: het mooiste moment van de vrijdag.



Bedenk bij dit prachtige uitzicht, dat ik -held die ik ben!- zojuist een duik heb genomen in de vijver. Jawel, zonder morren koppie onder, en lekker dat het was. Met recht afkoelen. Dat was ook nodig, want vlak daarvoor heb ik een prachtige 10 km gelopen in het Amsterdamse bos. Sneller dan verwacht en dat is heel fijn met de Dam tot Dam loop in het vooruitzicht. Nog helemaal blij en in de roes van het rennen ben ik, als ik de laatste zonnestralen van de dag vang om mijn afgekoelde lijf weer een beetje op te warmen. Met nog een geweldige avond voor de boeg, want samen met vriendin S. gaan we weer naar het Amsterdamse Bostheater. En hoewel we allebei voor het eerst over het stuk zelf niet razend enthousiast waren (ik vond het eerlijk gezegd een hoop geschreeuw en veel te veel in veel te veel tijd. Te veel personages en te weinig echt verhaal om twee uur lang te kunnen boeien) was het natuurlij…

Opgegraven geluk

Na de pluksels van deze week, nu iets uit eigen bodem.

Gisteren na schooltijd was ik met Isa, Lotte en twee vriendinnetjes van ze in de speeltuin. Lekker is dat, want ze gaan heerlijk hun eigen gang en ik kan altijd even lekker zitten, kijken, vriendinnen sms-en en gewoon even niets doen. Het is er veel te druk om na te denken, dus veel meer dan ontspannen zitten en de tijd laten verglijden terwijl de meiden plezier hebben kan er niet. Goed voor de geest ;).

Isa was deze keer druk in de weer met scheppen. Samen met een stel andere kinderen waren ze iets aan het opgraven. Klei, mooie donkere vette klei. Ze was er echt de hele middag mee bezig en toen we tegen half 6 naar huis gingen -'t begon ook te motregenen-, moest en zou de klei mee. Op het voorstoeltje op mijn fiets. Onderweg was Isa al druk aan het verzinnen wat ze zou gaan maken. En terwijl ik kookte en Lotte op de bank uitgeteld lag bij te komen, was Isa druk in de weer. Een olifant zou het worden. Een echte olifant. Met daar…

Buurtfestijn

Ondanks dat het geen zomerweer is, voelt het leven in dit huis in de zomer als vakantie. Het is zo'n heerlijk plekje, de tuin helemaal volgroeid en zoveel mogelijk naar buiten.
Afgelopen zondag vierden we een buurtfeestje, met allemaal lieve buren, die ieder wat lekkers meenamen. Joost en ik waren de hele middag bezig om alles gezellig te maken. Zeil opgehangen, tafel gedekt, vuurtje gestookt, kaarsjes aan. En het zag er ook zo mooi uit. Net een plaatje. Ik kan daar dan zo van genieten. De kleur van de kaarsjes, de stippels op de borden en de placemats, bloemen en druiven uitgestald, een prachtige salade, heel mooi brood, groente als een schilderij.

Behalve de mooie plaatjes (alleen daarom was het al leuk), was het ook ongelofelijk gezellig. De kinderen gingen heerlijk spelen samen en hadden het heel gezellig met zijn allen. Wij konden daarom heerlijk tafelen en hadden alle tijd voor fijne gesprekken en elkaar. Het eten was ook nog eens heerlijk.

Echt zo'n middag en avond om lang…

Stukjes dag, geplukt

"En dan is er toch weer een nieuwe dag
En ondanks de stilte wil ik weer kijken
Woorden kan ik niet vinden, maar wel stukjes dag
Om te plukken en te koesteren en te bewaren "


Vlindie, gevonden door Isa en een vriendinnetje. Ze heeft een kapot vleugeltje en kan niet meer vliegen. Daarom hebben de meisjes een mooie bloementuin voor Vlindie gemaakt.
In stijl gekleed, Oma met Lotte. Mooi stel!
Ik zat een heel eind verderop, maar met mijn telelens had ik lekker toch Isa op de foto. Dat lukt anders niet zo makkelijk....
Jong genoeg om te blijven spelen.
Zo'n prachtige bos bloemen. Zulke mooie rozen heb ik nog nooit gezien.

Moppie. Vrijdagochtend bleef ze thuis van school. Voet verstuikt. Op de bank dus met haar pyjamaatje. En een knuffel. En een speelgoedmand uit de kast, waar ook een lippenstift in zat.

Stilte

De zon is weer aan het zakken
Er is weer een dag voorbij
Straks na de nacht een nieuwe dag
Op de tijd heb ik geen vat

Alles van waarde is weerloos
Het grootste geluk is kwetsbaar als glas
Dit besef is pijnlijk confronterend
Nog pijnlijker is het te weten dat iemand dit nu meemaakt

Terwijl ik de tijd stil wil zetten, de klok terug wil draaien
Gaat dag na dag na dag voorbij
Regenbuien, zonnestralen, de eerste kastanjes zijn al gevallen
De meisjes vullen het huis met hun gelach, gegiechel en gekibbel

Geen woorden kan ik vinden, de stilte is in mij
Maar meer dan ooit besef ik: koester het
Koester de dag, het moment, de liefde, vriendschap, samenzijn
En in mijn hoofd spinnenwebben van woorden

Hoe troost je iemand, hoe sta je iemand bij
Hoe pluk je de dagen -mijn motto-, terwijl bladeren vallen?
Radiostilte, windstilte en tegelijk een storm in mijn kop
De storm die raast en de avondlucht kleurt paars

En dan is er toch weer een nieuwe dag
En ondanks de stilte wil ik weer kijken
Woorden kan ik niet vinden, maar we…

Voor Fleur

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He is Dead.
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last forever: I was wrong.

The stars are not wanted now; put out every one,
Pack up the moon and dismantle the sun,
Pour away the ocean and sweep up the woods;
For nothing now can ever come to any good.
W.H. Auden

Omdat eigen woorden niet kunnen beschrijven wat een onmenselijk verdriet dit moet zijn.
Onze gedachten gaan naar jullie uit, Fleur, Fiene, Merel, Joris.

Laatste vakantiedag

Het is alweer de laatste vakantiedag. Zes weken, als in een zucht voorbij gevlogen. Meestal ben ik aan het einde van de vakantie echt weer toe aan de regelmaat en de tijd voor mezelf. Weer lekker werken. Maar deze keer is dat toch anders. Het was gewoon zo'n fijne vakantie. En in de laatste week, door het nieuws van Fleur, staat alles op zijn kop.

Zoiets houdt me in de greep. Bij alles wat ik doe, bedenk ik dat niets vanzelfsprekend is. En stuur ik alle positieve gedachten het heelal in, hopend op een goede afloop. Wat zou ik graag meer doen.

En dan toch maar proberen om te genieten van dagelijkse dingen. Van blije meisjes gezichten omdat we koekjes gaan bakken. Het leven te koesteren en te omarmen. En een kaarsje te branden.