Uitgeslapen

Sinds het vakantie is, slapen de meiden lekker uit! Vanmorgen maakten ze het helemaal bont, want hoewel ze er om 8 uur inlagen, waren ze om half 10 nog niet uit bed!

Toen Lotte vrolijk kwam aangehobbeldebobbeld was ze dan ook erg vrolijk en liet ze meteen haar kunsten zien.
Isa was nog niet eens helemaal wakker, maar ze hoorde wat en kwam toch even kijken....

Nu echt vakantie

Er is geen 'voor'foto, maar ik kan je verzekeren dat er een hele stapel lag. Van die dingen die ik het liefste uitstel, omdat betaald werk nu eenmaal voorgaat. Of omdat het te stomme dingen zijn om te doen.
Zo'n stapel groeit en groeit en kijkt me dan beschuldigend aan.
Ondanks de vriendelijke stickers die Joost erop heeft geplakt.

Maar vandaag heb ik een lekkere middag mijn verstand op nul gezet en heerlijk doorgewerkt.

Met het prachtige resultaat:
Ook ben ik vanmiddag de stad in geweest en heb ik bij de Action en Zeeman en Hema allerlei leuks voor de meiden op de kop getikt. Stickervelletjes. Een bouwsetje, een bal met slierten met een lichtje erin, een zaklantaarn zonder batterijen maar met draaiding, een toverkrasblok. Dat soort dingen. Ik ga ze stuk voor stuk inpakken en in hun rugzakjes stoppen. In het vliegtuig mogen ze dan ieder uur een cadeautje open maken. Isa weet dat nog heel erg goed van andere vakanties en misschien vindt ze het wel het allerleukste van de hele vakantie.

Morgen ga ik de tassen pakken. Zaterdag vliegen we en zondag zitten we al vlakbij het Krugerpark. In een droomhuis, waar de zebra's aan de ontbijttafel komen. Een hele week zijn we daar, om vervolgens naar Hluhluwe door te reizen, naar de kust te gaan en op twee prachtige plekken in de Drakensbergen te verblijven. Het gaat vast helemaal geweldig worden.

Nog een tip om alvast in de vakantiemood te komen:


Dagje uit

Omdat lieve vriendin S. jarig is vandaag, gingen we een dagje uit.
Naar Ouwehands Dierenpark.

En echt, het is een aanrader. Ondanks het rare weer (hoosbuien afgewisseld met zon), hebben we ons geen minuut verveeld. Ondanks de zomervakantie was het aangenaam rustig. En zo konden we vast een voorproefje nemen van onze vakantie die komende zaterdag gaat beginnen.

Zo werd bevestigd dat we Lotte in ieder geval niet zo heel veel plezier doen met alle wilde dieren die we straks in Zuid Afrika 'in het echt' gaan ontmoeten. Ze vertrouwde de dierentuin voor geen meter bij de leeuwen en wilde niet dicht bij het hek gaan kijken. Je wist maar nooit of ze de sloot over zouden springen.

Isa vond het allemaal wel leuk, al vond ze alle speeldingen veel interessanter dan de dieren (en het ijsje nog weer interessanter dan de speeldingen).

Ik vond alles leuk. En ik vond het vooral leuk om met mijn telelens te spelen. Voor andere kijkers zijn dierenfoto's waarschijnlijk maar wat saai. En deze zijn ook nog niet eens bijzonder. Maar ik vind ze lekker wel leuk, omdat ik weet hoever die leeuw weg was. En hoe dichtbij ik 'm heb gehaald. Als ik op mijn computer inzoom op de foto, kan ik zelfs zijn snorharen tellen. En zeg nou zelf; wie wil dat nou niet? ;)





Gek he, zo'n struisvogel met twee ogen aan een kant. 'Hoort' dat zo bij struisvogels, of is dat toeval bij deze? Wij vonden het in ieder geval allemaal zielig dat geen enkele struisvogel zich bezig hield met het uitbroeden van het (enorme) ei.

Aan het einde van de dag, nadat we alle dieren hadden bekeken, al talloze speeltuintjes hadden bezocht, door de berengang hadden gelopen, een musical over een apie met zijn vriendjes hadden gezien, natgespetterd waren bij de zeeleeuwenshow, een ijsje hadden gegeten, hadden geschuild voor de regen -diverse malen-, kwamen we dan in de grote speeltuin. Hier had ik de meisjes al over verteld. Isa vroeg gedurende de dag een paar keer of we er wel echt heen zouden gaan. En toen het eindelijk zo ver was zei ik tegen Isa dat ze er nog zou kunnen spelen tot ze moe was. Isa antwoordde op z'n Isaas: "Nou mam, zeg dat maar niet te snel, je weet toch dat ik niet moe te krijgen ben".
Vriendin S. en ik waren dat inmiddels wel, met een kopje thee keken we toe. De meisjes waren inderdaad niet moe. Die ontpopten zich tot een bijzondere diersoort. Die van aapkonijn. Lieve schattige aapkonijnen.



Op de foto's zie je hoe rustig het was. Ik snap er niks van. Dit is zo'n leuk park. Echt, ik zou dichter bij willen wonen. Dan kocht ik een jaarkaart.
In de auto terug gaf ik de meisjes een complimentje. Ze waren echt lief geweest, hadden enorme einden gelopen. Maar een heel klein beetje gezeurd om ijsjes. Waren steeds heel vrolijk en gezellig geweest. Dat vertelde ik ze. Het was even stil achter in de auto. En toen zij Lotte:
"dank je mama".
Dat vond ik zo schattig.
En om Isa moest ik ook lachen. Het eerste wat ze zei toen we door de poort liepen, richting het parkeerterrein, was "en wanneer gaan we nu naar de TunFun?". Gelukkig snapte ze wel dat ik zei dat ik dat voorlopig niet wilde doen, want ik wilde tenslotte geen verwende kinderen van ze maken, van die kinderen die na een leuk uitje vragen wanneer ze nou eindelijk iets leuks gaan doen. Verwend worden ze al genoeg, al is het regelmatig omdat ik alle dingen die we doen juist zelf zo leuk vind.

Stukjes zondag

Het was een mooie en volle zondag. Vol leuke momenten. En zo veel. Een paar kleine stukjes dag. Uitgeknipt, om goed te bewaren.
Zelfgemaakte kwarktaart, door de meiden versierd.


Lotte durft ook heel goed kunstjes en lijkt in Isa's hemdje steeds meer op haar grote zus.

Isa's haar wordt lang. Mooi, maar ook lastig, het zit zo vol met klitten. Vandaag moest echt een staart, maar dat vonden ze niet erg, want er waren ook allerlei kleurrijke versieringen.
Twee mooie meisjes. Lotte was de hele dag met haar gekleurde vlechtjes in de weer. Nu had ze echt gekleurd haar. Want dat vindt ze. Haar haar is een beetje blond, maar ook een beetje donker. Dus gekleurd. Als iemand haar vraagt wat voor kleur haar ze heeft zegt ze dan ook steevast "ik heb gekleurd haar". En nu zocht ze de vlechtjes uit die rijmden. Blauw en groen rijmden. Roze en rood ook. Mooi gevonden van haar. Rijmende kleuren.

Op het strand met de familie. Gezellig weer eens met zijn allen bij elkaar, zo vlak voor al onze vakanties. De meiden gingen meteen spelen met elkaar.

Marijn genoot van het ijsje.

Daarna naar de volgende familie. Opa Peter had heerlijk voor ons gekookt. En samen vierden we Hannies pensioen. Beetje puzzelen.
En ik weet eigenlijk niet eens meer hoe het begon, maar opeens was de tuin een grote Afrikaanse muziek en dansshow. De meiden gehuld in sjaals, alles was een muziekinstrument. Iedereen deed mee. Op de gieter, met het bamboe, op een emmer. Een groot feest.

Digiscrap

(Zo'n mooie foto van Lotte, gemaakt door Francine).


Blijburg

Een middag letterlijk uitwaaien op het strand.









Opa en Oma zijn terug

Opa en Oma zijn terug van vakantie en komen gezellig koffie drinken.




Op kamers

Na het eten had Isa een nieuw plan opgevat. Ze wilde vanavond slapen in de hut. Samen met Lotte. In het kader van het vroeg zelfstandig maken (met 18 moeten ze echt op kamers van mij) vonden we dat prima. Een betere avond dan vandaag zou er niet snel komen. Juichend pakten de meisjes hun spullen: kussens in de hut, dekens, popjes. Pyjamaatjes aan, Nintendo en zaklantaarn erbij.

De zon kleurde de tuin goud en zette de lavendel in een prachtig licht. Joost vertelde de meisjes een echt mooi verhaal van de toverhut.

Lotte dacht er het hare van. Maar ja, met grote zus Isa aan haar zij durft zij natuurlijk ook alles.
Isa was best wel moe.


En terwijl wij de meisjes nog een beetje hoorden giechelen en kletsen, zaten we in de tuin terwijl de avond viel. Het werd stiller en stiller. Alleen de vogels hoorden we nog kwetteren. De zon zakte steeds lager. De rust viel over ons plekje.
Totdat, om 21.13 "mama, mogen we toch maar binnen slapen?"
En daar gingen ze hoor, onze pantoffelhelden. Lekker in hun eigen bedje.

Gelukkig heeft Isa nog 11 jaar ;).

De laatste blogs

Dit vinden anderen leuk nu