Eerste bericht uit Noorwegen

We zijn al een paar dagen onderweg en wat is het toch genieten!

De reis gaat zo voorspoedig. Hoewel we enorm boffen met een luxe dvdset voor de meisjes, vindt het ouderwetse 'tellen der dingen' gretiger aftrek (tot mijn stiekeme genoegen). Dag 1 bracht ons via Groningen, langs Duitsland waar veel wegwerkzaamheden waren, naar Denemarken. Vlak over de grens sloegen we ons kamp op in een blauw huisje, helemaal Ikea-style. Isa was helaas een beetje ziekjes, die was zo dapper, maar moest een paar keer overgeven, gelukkig niet in de auto. Dus maar lekker thuis wat gegeten en daarna met Lot in de speeltuin gespeeld. Tegen de tijd dat wij doodop wilden slapen, waren de meisjes opeens klaarwakker en klaar voor het betere keetwerk! Gelukkig lag tegen een uur of 11 iedereen te slapen.

Dag 2 was een prachtige rijdag. Denemarken zoals ik het me had voorgesteld: glooiende velden vol koren en mais. Houten huisjes, een mooi zonnetje tussen wat hoge wolken. Langs prachtige meren reden we en door een schitterend duinlandschap. Echt supermooi! De besproken camping was iets minder, maar de meiden stoven meteen naar de speeltuin. 's Middags wat inkopen gedaan voor de bbq en naar het strand. Mijn hardloopsessie ging langs de glooiende velden, via een klein weggetje naar de duinrand waar ik de zee kon zien. De wind in mijn haren, mijn conditie al best verbeterd, een lach op mijn gezicht. Beter dan de vier keer links of vier keer rechts variatie van de Beemster ;)
In de zon hadden we een heerlijke bbq en de meisjes sliepen geweldig. Best bijzonder, want Lotte moet meestal enorm wennen.

Dag 3 begon met een boottocht, het was nog spannend of we de boot op konden. Onze auto is te hoog om als normale auto door te gaan en er moesten een paar campers blijven staan, ondanks reserveringen. Werkelijk een suffe organisatie. De boot vertrok ook te laat en het was 'a bumpy ride'. Wel gaaf om te zien hoe snel we over de golven botsten, maar ik was blij dat we twee uur later in Noorwegen waren. En hoewel ik Denemarken al best mooi vond, zagen we nu binnen een kwartier dat Noorwegen nog tien keer mooier was. Ik kan het niet omschrijven. Iedere bocht in de weg laat een nieuw meertje zien. Houten huizen, geel of rood, bloemen aan de kant van de weg en hoe noordelijker we kwamen hoe meer bergen en dus meer bochten in de weg. Aan het einde van de middag kwamen we op de 'echte' camping, waar we een stuk gingen lopen en de avond begon. Joost en ik dronken een drankje en genoten van de meisjes. Lotte die alleen de speeltuin verkende en helemaal in haar eigen wereld zat. Ze durfde helemaal hoog in een rek te klimmen en was reuzetrots op zichzelf. Isa wilde liever bij de stoere grotere meisjes horen en ging bij het kampvuur zitten. Met zijn allen bij het vuur, helemaal goed.

Vandaag een regenachtige dag. De eerste dag met regen. Maar wel meteen heeel veeeel regen. Een ochtendje rommelen op de camping, eitjes met spek bakken, afwassen, spelletjes doen, in de plassen stampen. Joost die met Isa op visavontuur gaat en wel 23 denkbeeldige vissen vangt. Tegen de middag willen we toch wel op pad en maken een schitterende tocht naar de Telemarkensluizen. Een lange rit, hoewel het maar 75 km is. We doen er wel twee uur over, ook door alle stops tussendoor. De sluizen zijn intrigerend, een reeks van 5 achterelkaar. De meisjes kijken hun ogen uit. Nu gaan we zo een vuurtje stoken voor de bbq, we gaan gamba's en kippenpootjes eten. Het leven is mooi!

Familiediner

Het is zo'n echt zomeravondgevoel. Met zijn allen aan de buitentafel. De hele familie compleet. Opa en Oma terug van vakantie en wij klaar om te gaan. De meisjes mochten er een nachtje logeren, zodat wij rustig alles in konden pakken. Voor de gezelligheid hadden wij gekookt, krieltjes uit de oven, salade met avocado, tomaat, paprika, komkommer en pijnboompitjes en entrocote met brie. Een echt feestmaal. Wat is dat toch genieten!



Alle spullen zijn gepakt. Morgen vertrekken we voor een week of drie. In twee dagen naar het noorden van Denemarken, met de boot naar Kristiansand in Noorwegen en dan in een week of 3 door Noorwegen en Zweden. Ik ben uiterst benieuwd. Scandinaviƫ roept bij mij het Pippi Langkousgevoel op. Of het gevoel van de andere boeken van Astrid Lindgren. Hutten bouwen in het bos. Varen op meertjes, fikkie stoken. Versgevangen vis roosteren op de bbq. Joost heeft vandaag zelfs een hengel aangeschaft (Francine, wieweet sms ik nog wel voor tips als we niks vangen ;)). Steentjes gooien. Wandelen. Gekleurde houten huisjes. Spelletjes doen met elkaar. Genieten van het lange licht. Ik ben heel erg benieuwd hoe het straks echt zal zijn!
Tot over een week of 3!

Vakantiepret

Hoewel ik eigenlijk al meer dan een week in de vakantiestemming ben, was dinsdag mijn laatste werkdag. Nu dus echt, echt, echt vakantie! Maandag al het uitje naar het Amsterdamse Bos en het strand. Woensdag een ochtendje thuis. Isa was logeren en ik heb zomaar een heel boek uitgelezen, terwijl Lotte lekker aan het rommelen was.

's Middags zijn we naar Hoorn geweest. Ook weer een heel avontuur. Isa mocht in een boot in de haven kijken, die was weer eens een praatje begonnen. Ieder muurtje en heuveltje werd beklommen door de meisjes. We ontdekten een meerkoetnestje in een autoband in de haven en zagen hoe de moeder de kleintjes wurmen gaf. Omdat ze niet precies wist wie er nu wel en niet gehad hadden, at ze de helft van de wurmen zelf op. Tenminste zo zag het er uit volgens ons. Verder onderweg alle huizen goed bekijken, gevelstenen ontdekken, Lotte troosten die moe was en naar huis wilde (haar manier om te zeggen dat ze nieuwe dingen spannend vindt) en het museum van de 20e eeuw bekijken. Ontzettend leuk om rond te lopen. We zagen allemaal onze eigen mooie dingen. Dezelfde blikjes als mijn moeder heeft gespaard, mooi oud speelgoed, grote fototoestellen, ingerichte winkeltjes, ouderwets snoepgoed en helemaal boven een kermistentoonstelling met een speurtocht. Als een wervelwind ging Isa alle kaartjes langs en bewonderde ze alle dingen die ze leuk vond. Ook de terugweg was weer vol avontuur. Wat is het toch leuk om zo'n simpel wandelingetje te maken aan de hand van de ogen van je kinderen.

Vandaag is de voorpret voor de vakantie begonnen. De meisjes wilden vanmorgen geschminkt.

Lotte is een echte vlinder, ze was zo aan het fladderen, ik kreeg haar amper op de foto.

Isa wilde 'leuk meisje' worden. Met een bril en echte oorbellen. Geen gekke bril, maar een 'vet coole bril, met bloemetjes'. En roze en paarse haren, want zij kon veel langer stilzitten dan Lotte, vond ze en wilde dus ook langer geschminkt (wanneer houdt die competitiedrangfase nu eens op bij haar?).


Ook haar handen moesten mooi gemaakt.

Toen bracht ik de meisjes naar Opa en Oma, waar ze een nachtje mogen logeren. Thuisgekomen kon ik de boel inpakken. Omdat we met de pickup gaan, doen we alles in plastic bakken. Alle kleren zijn uitgezocht en zoals altijd heb ik weer een verrassingsrugzakje voor de meisjes samengesteld. Vol kleine cadeautjes, allemaal ingepakt. Ben zo benieuwd wat ze ervan vinden!


Nog wat boodschapjes doen en vanavond lekker uit eten met een vriendin! Leve de vakantie!

Avontuur

De eerste echte vakantiedag. Zo lekker om niet meteen 's morgens de kinderen in de kleren te krijgen, maar rustig aan te kunnen doen. 's Morgens spelletjes doen en er snel op uit, want het is zonnig.
Naar het Amsterdamse Bos, in de auto met zijn allen luisteren naar Room Eleven. Isa vindt het ook erg mooi "zij is denk ik wel de beste zangeres van Nederland, vind je niet, Mama?" (altijd die competitiedrang... ik heb maar gezegd dat ik het inderdaad erg mooi vond).
In het bos eerst naar het theater, het podium, de decorstukken, het bos eromheen, het maakte veel indruk, vooral op Lotte, die het maar spannend vond allemaal.
foto in de lachspiegel, en ja, we lachen allemaal! We zijn dus allemaal een beetje uit verhouding, maar deze foto roept voor mij wel echt het beeld op van vandaag. Drie gekke grietjes die samen op pad zijn.

Na het theater gaan we naar de speeleilanden. Isa is er in haar element. Het kan niet snel of spannend genoeg. Lotte vindt het nog steeds maar eng allemaal. Het bos met de donkere hoekjes, het lawaai van de laag overvliegende vliegtuigen. De lucht die steeds donkerder wordt. Het onweer in de verte, de dikke takken waar ze overheen moet stappen. Ze vindt het eng, maar toch gaat ze mee, mijn hand stevig vastgeklemd. En wat is ze trots op zichzelf als ze toch het ponton en de enge brug over is. Isa is dapper, maar Lotte is misschien nog wel dapperder, hoe ze haar angsten overwint en steeds maar weer mee gaat.


We hebben zin om een bootje te huren en lopen richting de botenverhuur. De twee zusjes zijn echt zo lief samen. Isa geniet er echt van om een beetje voor Lotte te zorgen, om de grootste en de wijste te zijn en Lotte laat het zich lekker aanleunen.

Maar echt vaarweer is het niet. De lucht wordt donkerder en donkerder. We zien prachtige bliksemflitsen, schuilen bij de botenverhuur en drinken er een lekker bakje terwijl het noodweer uitbreekt. En dan te bedenken dat een kwartier voor ons een gezin met kleine kinderen in een bootje het water opging. Isa vindt dat nog het engste en zieligste van alles.

Na een uurtje houdt de ergste regen op. Maar alles is nu nat en dampig. Geen speeltuinweer. Ik besluit om naar een station te rijden. Hoofddorp gaat mis, ik kan het station niet vinden en beland op de randweg richting Haarlem, maar daar nemen we de trein. Helemaal geweldig vinden ze het, de meisjes. Ze juichen en springen in de coupƩ en krijgen vertederende blikken toegeworpen.

We hebben een rolletje Mentos gekocht, en dat levert veel plezier op. Isa verzint meteen een spel: iedereen die de mentos nog heeft, moet zijn vinger opsteken. Iedereen die de mentos heeft kapot gebeten moet zijn vinger opsteken! En zo gaan de variaties door. Tot we in Zandvoort zijn...

Daar is het opeens helemaal opgeklaard en nestel ik me in een lekkere bank. De meisjes zijn gevlogen. Aan het spelen. Ik kijk naar de zee, luister naar de golven, zie de schaduwen van de meeuwen over het zand scheren. Nip aan mijn ice tea. En geniet. Ik geniet volop. En de meisjes? Ze genieten nog meer!


Wat is het toch leuk om zo met de drie dames op pad te zijn. Het geeft zo'n goed gevoel. De wereld ligt echt aan onze voeten!

Bostheater

Vriendin Suzanne werd op 7 7 07 7 jaar (nou ja, 3+4). Tijd voor een feestje. Ze had het geniale plan om naar het Amsterdamse Bos Theater te gaan. Dit jaar speelt Midzomernachtsdroom.
Het was zelfs de premiere, omdat het de dag ervoor zo regende.

En het was op en top Amsterdams Bos. Suzanne had een geweldige picknick verzorgd, met de meest zalige hapjes, de vliegtuigen zorgden voor een muzikale omlijsting van het voorprogramma, het werd langzaam donker terwijl er een geweldige voorstelling werd gespeeld.

Gewoon gaan kijken, het is echt de moeite waard!

Met mijn nieuwe camera heb ik kunnen experimenteren met avondfoto's zonder flits. En er zijn een paar echt best mooi geworden!









Herinneringen

Gisteravond was ik even aan het snuffelen in de kast boven. Daar liggen alle oude fotoalbums, dozen met herinnerdingen en een fotoboekje met allerlei fotootjes van Isa. Dat is een tijdje haar lievelingsboek geweest, toen ze een jaar was, ongeveer. Ze kon er geen genoeg van krijgen, al die foto's van zichzelf, van haar familie en van de dingen die ze leuk vindt.
En wat was het leuk om er weer eens doorheen te bladeren. Weliswaar vallen de insteekhoezen inmiddels uit elkaar, maar toch brengt het weer een hoop boven.

Je ziet zo duidelijk hoe Isa is en toen al was. Zelfs in mijn buik was ze al zo duidelijk aanwezig.
En nog geen uur oud was ze al superongeduldig, toen drinken uit mijn borst niet direct lukte. Schudden met haar hoofd! Het moest meteen, direct en precies zoals ze wilde!

Natuurlijk vond ik het de liefste en mooiste baby van de wereld, maar ook toen zag ik al wel wat voor intense donkere blik ze kon hebben. Grote bruine ogen, niets ontging haar.

Ze was niet boos hoor, helemaal niet, maar ze keek nou eenmaal vaak zo. De blije glimlach van een baby, als je die uit bed haalde, kende ik alleen vanuit de boekjes. Isa begon de dag altijd in haar eigen volle vaart. Die volle vaart heeft ze nog steeds. Vanavond aan tafel zei ze het nog: "ik ben Isa en ik ben ongeduldig", alsof ze aan het oefenen was op haar welkomstwoordje van de AO (anonieme ongedulden).

Een lekker ding, dat is ze. Maar vergelijk maar eens onderstaande foto met de foto van Lotte uit een eerder logje... Dan zie je precies hun verschil in karakter!


Maar mijn allerliefste eerstgeborene, dat blijft ze!

Afscheid

Vandaag had Isa samen met de andere kinderen uit groep 1 en 2 een optreden. Bijna de laatste dag in groep 2. Volgens juf was ze van verlegen meisje uitgegroeid tot een derde juf en had ze echt zin in groep 3. Maar vandaag mochten ze nog optreden.
Isa was eerst een beetje teleurgesteld geweest. Omdat ze bij het Kerstspel al Jezus was geweest (in kerstvrouwjurk, zo'n openbare school staat hele vrije vertalingen toe), mochten nu andere kinderen een 'grote rol'. Isa mocht alleen meezingen bij de liedjes.

Maar ze had geluk. Een klasgenootje ging al eerder op vakantie en daardoor mocht zij ook een versje opzeggen. Ze had de hele tijd geoefend. Zelfs Lotte kende het uit haar hoofd:

"ik zou zo graag, dat lijkt me fijn
een echte koning willen zijn"

En ze deed het goed hoor! Ik krijg dan toch altijd wel weer een enorm brok in mijn keel. Net als alle andere ouders bij hun kinderen.

Aan het einde van de voorstelling kregen ze allemaal een map uitgereikt, vol met werkjes van de afgelopen twee jaar. Met een verrassing erbij. Wat was ze trots! Alhoewel ze behoorlijk afgeleid was door het geknutselde bijtje dat voor haar hing...

Straks groep 3, maar nu nog maar een ochtendje en dan heerlijk vakantie!








Cadeautje

Hoewel ik meestal best positief ben en niet snel klaag over het weer, ben ik het toch wel een beetje zat hoor. Best leuk, zingend fietsen in de regen, maar mag het nu ook weer eens mooi weer worden?

Aan de andere kant, hoe vaak krijg je dit soort cadeautjes? Zomaar? Op een avond, onderweg naar een vriendin?

Fototijd!

Zomaar wat foto's van de zondag. Je kunt erop klikken om ze groter te bekijken...















Dit vinden anderen leuk nu