Meer eerste foto's

Yes! Ik krijg mijn camera een klein beetje door. Goh, wat is dat wennen zeg, zo'n enorm gevaarte in je handen hebben. Al die verschillende standen, zoveel mogelijkheden. Leuk om te ontdekken allemaal.
Vanavond had ik gelukkig meer geluk met het weer: een prachtig avondzonnetje. In de tuin een paar foto's gemaakt waar ik wel tevreden over ben. Leuk om te zien dat ik met deze camera nog wat makkelijker kan spelen met de scherptediepte.
Wat me met mijn oude camera niet lukte, is nu wel gelukt: een wesp scherp op de foto. Al zou het nog wel scherper en meer van dichtbij kunnen, maar er moet wat te leren blijven. Zo door het oog van mijn nieuwe toestel gaat er een hele nieuwe wereld open. Zelfs brandnetel blijkt mooi te zijn. Ook ontdek ik een grappig grashalmpje in de berm.

De rode foto's heb ik van een paar meter af genomen, met de zoom. Gaaf he? De andere vind ik ook heel mooi, omdat de rest zo onscherp is.

De dames margriet houden hun kopjes omhoog om van het laatste zonnetje te genieten.

Bloemetjes uit de hanging basket.

En deze vind ik ook zo mooi gelukt. Lavendel uit onze voortuin.




En dan een laatste van vandaag: Lotte!


Hier ga ik vast nog veel meer plezier van beleven!

Hij is er!

Mijn camera is er! Gisteravond kwam 'ie aan! Ik stond al de hele dag te hupsen, want 's morgens kon ik via track&trace zien dat de chauffeur al onderweg was. Maar het duurde dus nog tot de avond. Voor de batterij opgeladen was, was het schemerig, maar ik wilde toch wat foto's maken. Een beetje teleurstellend vond ik, alhoewel de enorme zoom echt bizar is! Ik kan dit toestel gewoon als verrekijker gebruiken!
Maar de foto's waren niet je van het. Ik was al een beetje aan het balen, tot ik ontdekte dat hij op de manuele scherpstelstand stond en ik gewoon maar afdrukte. Moet me dus nog even door meer dan honderd bladzijdes handleiding worstelen!
(gelukkig gaan de meisjes morgen een dagje logeren!)
Vanmorgen lukte het al ietsje beter, al werkt het sombere licht niet echt mee...
Wel leuk is dat ik nu opeens pas goed zie, hoe mooi de meeldraden van een pioenroos verscholen liggen. Alsof ze in een prinsessenbed vol roze satijnen lakens liggen, en dan gezellig met zijn allen.

Lekker keten in het prinsessenbed. (wat een hoop meeldraden eigenlijk, was me ook nooit opgevallen!) En zie je het? Je ziet de korreltjes stuifmeel zelfs zitten! (heb de foto's wel flink verkleind voor ik ze hier plaatste...)



Her space my space: reflection


I'm not a regular player with her space my space, but I had a wonderful picture for this day...

Uitwaaien

Vandaag maar eens uitwaaien, even lekker naar het strand.
Isa is blij, want we hebben voor het eerst echte bubblegum gekocht. Nu kan ze bellen blazen!

Hele grote...Lotte kijkt geïnteresseerd toe.

Joost en Jan gaan op een terras zitten en alle dames gaan het strand op. Er liggen heel veel kwallen. Isa is helemaal geïntrigeerd. Wat een gekke beesten. Lotte staat ondertussen te huilen langs de vloedlijn. Kleine aanstelster, ze vindt het water maar koud!

Gelukkig heeft ze het wel naar haar zin in het zand. Ze neemt al snel de bekende Lotte pose aan.

Isa en Oma, zo'n lieve foto, die twee lekker naast elkaar in het zand.

We gaan oliebollen bakken.
Het is niet makkelijk, maar Isa krijgt toch een mooie oliebol. Iedere keer als we ze neerleggen, vallen ze echter uit elkaar.

Lotte doet ook haar uiterste best.
Daarna sluiten we ons aan bij de mannen. Weer zo'n lieve foto, Oma met Isa en Lotte. De liefde straalt ervan af. Zo lekker met zijn drietjes op de bank. Dat handje van Lotte op Oma's been. Gewoon heel lief!
Isa in gedachten.
En Lotte ook helemaal in haar eigen wereld. Die handjes zo gevouwen, schattig ding!

Het is dat ik weet dat het zusjes zijn, maar wat zijn ze toch verschillend. Isa was al meteen aan het regelen wie waar moest zitten, wie wat moest zeggen, en hoe alles moest lopen. Lotte zat er rustig bij, in gedachten verzonken.
Opa en Oma met de meisjes!

Opa vertelt Isa een mooi verhaal over het kopen van haar verjaardagscadeautje.

Weer zo lief! (ben een beetje in een sentimentele bui denk ik, ik vind alle foto's van vandaag zo mooi en lief...)

Motto van de dag

Als je niet kunt wat je wilt, moet je willen wat je kunt.

Grenzen

Binnenkort kan ik mijn grenzen verleggen! Want hoewel ik nog steeds erg blij ben met mijn Cybershot P200, denk ik dat ik de grenzen van dit toestel inmiddels behoorlijk verkend heb.

Voor een klein digitaal fototoestel doet 'ie het eigenlijk geweldig. Het afgelopen jaar heb ik meer dan 10.000 foto's gemaakt. Erger nog, er staan er zo'n 10.000 op mijn computer, maar meestal heb ik dan al driekwart weggegooid. En de afgelopen periode gooi ik steeds meer weg. Als ik van dit jaar weer een Blurbboek wil maken, moet het er ook allemaal inpassen. Strenger selecteren dus. Bovendien merk ik dat ik zelf kritischer aan het worden ben. Vaak vind ik de foto's toch niet scherp genoeg. Zou ik meer willen spelen met de scherptediepte. Vind ik de prestaties bij weinig licht teleurstellend, laat staan wanneer 'ie gaat flitsen.

Maar ja, eigenlijk heb ik geen zin in gedoe met verschillende lenzen. Ben ik dol op macrofotografie. Wil ik ook snel kunnen schieten. Maar wel zelf in kunnen stellen. Foto's van de natuur maken, op vakanties, maar ook van de kinderen. Mijn kinderen, die niet willen poseren en die ik dus snel moet zien te vangen. Ik wil mijn grenzen verleggen. Al tijden ben ik me aan het oriënteren. Lees ik alle sites, bekijk ik foto's gemaakt met verschillende toestellen. Maar iedere keer ontdekte ik weer dat ik nog niet toe ben aan een dslr (digitale spiegelreflex). Als ik die wil gebruiken voor wat ik wil doen (macro's, maar ook 'gewone foto's'), blijf ik switchen met lenzen. Ik stelde het maar uit, met mijn eigen toestel kan ik ook genoeg.

Tot ik opeens bedacht dat ik ook nog een tussenstap kon maken: geen spiegelreflex, maar een toestel met een vaste lens, die je toch zelf in kunt stellen. Een zogenaamde 'bridge'-camera. En zo begon het zoekproces opnieuw. Alle sites afgestroopt, vergelijkingen bekeken, recensies gelezen, zelfs filmpjes met camerapresentaties op youtube gezien. En ik ben er uit. Of eigenlijk wist ik het nog niet zeker, maar om 1.19 vannacht heb ik de knoop doorgehakt en mijn nieuwe camera besteld. Een Panasonic Lumix fz50. Goed voor macro's (en als ik een stap verder wil, kan ik goedkope opzetlenzen kopen om nog dichterbij te komen). Maar ook veraf fotograferen gaat leuk worden met een 12 x digitale zoomlens en beeldstabilisatie.
Alle recensies zijn superpositief, behalve over een aspect: de ruis. Bijna had ik de zaak afgeblazen, tot ik nog eens goed nadacht. Bij hoge isowaarden, heb je snel last van ruis, maar dit is bij afdrukken van 10 bij 15 niet te zien. Ik heb voorbeeldfoto's gezien die ik gewoon goed vond. Bovendien is het een mankement van ieder toestel dat veel megapixels combineeert met een kleine sensor. Een alternatief zou een spiegelreflex zijn, maar daar was ik nu juist uit, dat wilde ik (nog) niet.

Kortom, ik ben de gelukkige eigenaar van een nieuw toestel! Komende week zal 'ie vast komen. Ik heb de hele nacht al gedroomd van foto's. Ben erg benieuwd.

Voor nu nog wat plaatjes met mijn oude toestel, zal het straks nog mooier worden?









Ik hou van...

Joost! Mijn lieve Joost!

En van met zijn allen aan tafel zitten, na het eten en zo lachen met elkaar en om elkaar. Om Isa, die gekke verhalen vertelt, of moppen, waarvan ze de clou niet meer helemaal weet.
Om Lotte, die gewoon meelacht, omdat ze dat zo gezellig vindt.
Om Joost, die gekke dingen gaat uithalen, waar de kinderen dan helemaal dubbel om liggen. Een kurk in zijn mond stoppen en wegploppen. Isa wil dat dan natuurlijk meteen nadoen en dan is het feest.
Ik word er BLIJ van !



Gekke Isa, bij haar huis.

Dit heeft ze gemaakt op school, voor het project over wonen. Samen met een 8e groeper, een jongen die Isa nu iedere dag heel vriendelijk groet. Van de week was er 'tentoonstelling', konden we op school in alle lokalen kijken wat ze hadden gedaan en geleerd tijdens het project. Overal stonden dit soort gemetselde huisjes (naast nog veel meer moois en leuks). Ik vind het maar knap. Isa is er ook razend trots op! (en zuinig met het cement is ze niet geweest) ;)


Deze loopt bij ons voor in het weiland. Tijd voor de kapper?

Scrapzin

Vandaag had ik een uitbarsting van scrapinspiratie. Lekker aan de gang geweest dus.
Het roze kaartje had ik van Francine gekregen, ik vond 'm erg bij de foto passen. Dit blauwe papier vond ik er ook mooi bij, maar daar had ik al eens een stuk van af gesneden. Om 'm toch 30 bij 30 te krijgen -vond ik mooier- heb ik er een stukje, hoe heet zo iets, een soort transparant, aan vast ge-eyelet. Geinig he?

Deze foto vond ik zo cool. Merk wel dat ik toe ben aan een iets professionelere printer, die van mij maakt er niets van. Ik vind de lay out een beetje te druk, het wilde niet erg, maar al met al vind ik 'm eigenlijk toch wel een bepaalde energie uitstralen. En het verhaal laat me steeds weer lachen, daar gaat 't uiteindelijk om.

Hierbij wilde ik weer eens iets nieuws uitproberen. Een combinatie van papier en stof. De stof en de foto's met de naaimachine vastgestikt. Ging lastig, kostte me een naald, maar was wel erg leuk om te doen. Ik had die van Lotte eerst af en heb er maar een van Isa bijgemaakt, ze was jaloers en wilde ook zo'n mooie. Omdat ik 'm nog een beetje kaal vond, heb ik de randen gestempeld, maar achteraf vind ik het toch een beetje te druk. Naja, it's all about the fun, while playing! (sjonge, ga ik ook al in het engels, ik verscrap al helemaal....)
wat details:



De laatste blogs

Dit vinden anderen leuk nu