Ouderwets op papier...

Digiscrappen is heerlijk. De ongekende mogelijkheden geven me vaak een creatieve boost. Je kunt ieder lettertype kiezen, iedere grootte, ieder kleurtje. Er is zoveel, er zijn zoveel mogelijkheden en het kost je maar een klik van de muis om het te doen. Ander voordeel: veel minder op te ruimen....

Maar als ik eerlijk ben, gaat er toch niets boven papier. Ik kan echt bijna gaan kwijlen als ik al die mooie kleurtjes zie, de papiertjes voel, de versierinkjes bekijk. Als ik een foto heb en de stapels papier erbij pak, om te kijken welke ik er mooi bij vind passen, word ik echt blij. Ik raak dan echt in een soort flow, vergeet de tijd en ben gewoon puur aan het genieten. Het gaat echt niet altijd goed, sterker nog, ik ben vaak helemaal niet zo tevreden over het eindresultaat. Maar het doen, het experimenteren met nieuwe techniekjes, het spelen met mijn spulletjes, dat is wat telt. De weg is voor mij echt belangrijker dan het eindpunt. Alhoewel ik ook wel eens een nacht slecht slaap omdat ik zo blij ben met hoe iets is geworden. Omdat ik het zo mooi vind, zo leuk vind dat er eerst niets was en opeens iets is.

Dat gevoel, die flow, dat geluk (ja, zo noem ik het echt, al klinkt het misschien belachelijk) heb ik eigenlijk vooral met papier....

Deze heb ik afgelopen week gemaakt. Met foto's die ik in Photoshop al had bewerkt, zelfs al mee had gedigiscrapt. De onderste was de eerste. Voor het eerst gestoeid met een mask, maar echt mooi is het niet geworden. De textuur van het papier zorgde voor een beetje gerafelde randjes. Maar goed, al met al is 'ie best aardig. De tweede is weer heel anders, ook leuk om te ontdekken hoe anders het kan worden met dezelfde foto als uitgangspunt...


Lotje


Vandaag waren we in Chimpie Champ, Isa, Lotte, vriendin Fleur en ik. De oudste meisjes waren zo gevlogen en die heb ik amper meer gezien die middag. Lotte was echt Lotte. Eerst vlak bij mij. Wel even op de glijbaan, maar dan in paniek omdat ze me niet meteen ziet. Lekker op schoot, maar even rondkijken. En uiteindelijk, helemaal los en gek doen.


Wat uitspraken van Lotte de afgelopen week:

Lotte heeft met haar vinger klem gezeten. Joost ziet het en roept: "meteen onder de kraan!"
Lotte met een zielig stemmetje: "Nee, niet me teen, mijn vinger doet pijn!"


Lotte zit bij mij op schoot. Ik snuffel in haar nekje, kroel in de zachte haartjes achter op haar hoofd, bijt zachtjes in haar wangetje en kneed haar spekkige armpjes.
Ik: "Oh, Lotte, zal ik jou eens helemaal opeten?"
Lotte, een beetje geschrokken "Nee, mama!"
Ik: "Ah, maar waarom dan niet?"
Lotte: "Dan kan ik toch niet meer met Isa spelen!"

Sportief?

Ze zijn weer tevoorschijn gekomen, mijn hardloopschoenen. Als totaal nietsportief type doe ik al jaren niet meer aan sport. Best zonde, want mijn conditie is er op zijn zachts gezegd niet beter van geworden. Sinds het begin van het jaar heb ik een crosstrainer en dat bracht een hoop goeds. Iedere dag een beetje beter, totdat ik zo'n 40 minuten achtereen flink aan het sporten was. Ik was daar best trots op, want toen ik begon, viel ik na een minuut of vier al halfdood neer.

Maar zoals dat gaat met zulke gadgets, ging de lol er een beetje af. Er gebeurde ook zoveel anders, dat het er niet meer van kwam. Zonde! Nu ben ik sinds een week of 2 weer aan het trainen. En ik heb er toch een lol in! Ik gebruik de I-pod lessen van radio Vlaanderen. Een vrolijke Belgische vertelt me daarin precies wanneer ik moet hardlopen en wanneer ik weer mag wandelen. Inmiddels ben ik bij les 7 van de 26. Straks kan ik 5 kilometer achter elkaar hardlopen. Nu zijn het nog maar stukjes van 3 minuten achter elkaar, dus ik ben benieuwd.

Ik hou jullie op de hoogte, weer een extra stok achter de deur!

Uitproberen

Deze ochtend ben ik weer eens bezig geweest met wat uitproberen.
Dit was de originele foto. Al surfend vond ik een tutorial op internet over hoe je foto's kunt omzetten in een soort schets. Daarmee lekker aan de slag geweest om de foto wat ouder te laten lijken.

En nog eentje terug in de tijd.

Ik heb ze geprint en op papier verwerkt, maar dat werd niet zo als ik in gedachten had. Gelukkig is er ook Photoshop en kon ik daar alsnog mijn ei kwijt.

Binnenkort meer uitproberen!

Huishoudelijke maandag

Omdat Opa en Oma op vakantie zijn en dus niet vandaag kunnen oppassen, heb ik een dagje vrij. Ik maak er meteen maar een heel huishoudelijk dagje van. Isa is op school. Lotte en ik doen spelletjes, we lezen boekjes, ik ga zelfs strijken (ja en dat is het noemen waard, dat doe ik bijna nooit), we eten samen een boterhammetje, plukken bloemen in de tuin, zetten ze ieder in een eigen vaas. We laten ons natregenen op weg naar de peuterzaal, ik ga schoonmaken bij Isa in de klas, doe de was, maak gevulde lamsbout met aardappels uit de oven en gegrilde groente, ontdooi in de tussentijd samen met Isa de vriezer omdat die vannacht niet goed dichtgezeten had en helemaal ingesneeuwd was. Echt een huishoudelijk dagje dus. Ben er moe van ;). Lotte is een stuk creatiever in haar vaasselectie.


Tussen het werk tijd voor een koffiepauze met een koekje.

Avondritueel
Vaak mogen de kinderen na het eten nog even op de computer. Zowel Isa als Lotte hebben steeds wisselende favoriete sites. Als ik ernaast sta, sta ik echt versteld van hun handigheid met de muis. Lotte kan zelf inmiddels een kleurplaat uitzoeken en printen, zonder hulp! Ze spreken inmiddels allebei een klein mondje Engels en kennen heel wat liedjes. Vanavond staat de Bobosite op het programma. Ik spiek mee en leg vast hoe ze meezingen, hoe Lotte toch meer opgaat in gepriegel, hoe ze lol hebben en echt even samen bezig zijn. Lief!






En warempel: het zonnetje schijnt zelfs even! De katten zoeken direct het lekkerste plekje van de tuin op. Helaas regent het alweer als ik de kinderen in bed heb gelegd....

Zuiderzeemuseum

Voor iedereen die zin heeft in een enorm leuk dagje uit is dit een echte aanrader: het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Hoewel het hier en daar flink regende, was het tussen de buien droog en bovendien heerlijk rustig in het museum. Met een bootje gingen we erheen. Isa stond te springen op het buitendek. Lotte zat binnen vastgeklampt aan mij, want ze vond het een beetje spannend.



Het leuke van dit museum is dat zodra je de boot afstapt je decennia terug in de tijd gaat. Je mag in bijna alle huizen gluren en zo zagen we rond 1 uur iedereen aan de warme prak. Het huis rook zelfs naar vroeger -of wat ik me daarbij voorstel-, een mengeling van petroleum en doorgekookte hutspot. De mensen waarbij we naar binnen gluurden gingen gewoon door met hun leven, maar vertelden hier en daar van alles. Isa vond dat geweldig interessant. Ze raakte in gesprek over de bedstee en het neefje dat er logeerde omdat zijn moeder typhus heeft en hij niet op die schijtpot mocht. Ook de schrijver van het dorp vertelde alles over zijn bijbaantjes om maar rond te komen. Brieven schrijven (hij was de enige geletterde in het dorp), maar ook op zaterdagavond een kroeg beheren, vissen etc. We hingen aan zijn lippen en het was echt net of we in een tijdmachine hadden gezeten. Hij vond ons maar wat vies omdat wij een wc in huis hadden. Isa probeerde hem uit te leggen dat het echt niet stonk, want dat je kon doortrekken. Maar dat vond hij nog viezer, trekken aan je poep! Kortom, geweldig voor ons allemaal!










Isa en Lotte mochten nog een bootje maken van een klompje, we aten en dronken wat lekkers op het overdekte terras, terwijl de regen in straaltjes uit de lucht kwam en langzamerhand kwam Lotte ook een beetje los. De terugreis met de boot vond ze dan ook niet meer eng. "Eerst vond ik het spannend mama, maar nu heb ik het al een keer gedaan".









Zomaar wat plaatjes

Zaterdagochtend. Lotte wordt giechelend wakker. Als ik ga kijken, ligt ze te lachen in haar bed. "Kijk, ik heb met mijn sokken aan geslaapt! Papa was vergeten ze uit te doen".
Heerlijk, zo'n vrolijk begin van de dag. In de huiskamer liggen de bewijzen van de puzzelmarathon nog verspreid over de vloer. Oma Carla heeft met de meisjes zo'n beetje alle puzzels uit het huis gemaakt.
Isa ligt er relaxed bij en eet een crackertje. Zij hebben 's morgens altijd al honger en eten lekker zelf wat. Pas als we allemaal een beetje 'rise & shining' zijn, eten we wat met zijn allen. Vaak in het weekend is dat een heerlijke omelet die Joost maakt, met verse koffie....

De passiebloem die het vorig jaar niet echt wilde doen, staat er nu toch prachtig bij. Ik vind het een beetje een wereldvreemde bloem, net of ie niet echt is, maar van plastic. Toch hou ik daar wel van, beetje kitscherig.

En die kronkeltjes zijn helemaal leuk. Ze zijn soms onverwachts sterk, als je ze eens los wil maken om de plant net iets anders te leiden.

Leuk werk

Op een dag als vandaag ben ik extra blij met mijn zelfstandig ondernemersschap. Een van mijn opdrachtgevers organiseerde een training. Of beter gezegd, liet ons allemaal een onderdeel van de training verzorgen. Een perfecte dag: een betere locatie is bijna niet denkbaar, zo 's morgens vroeg op een nog bijna verlaten strand. De ruimtes waren zo kleurrijk dat je er vrolijk van bleef. De dag was vol, vol indrukken, vol enthousiasme en vol leuke contacten met gelijkgestemden. Ontzettend leuk om zo van gedachten te wisselen, dingen uit te proberen en een hele dag bezig te zijn.
En ook mooi: het weer heeft goed geluisterd. Vanmorgen vroeg zei ik al stellig dat alle voorspellingen niet zouden kloppen. Geen regen vandaag. Tenminste, niet hier. En ja hoor, ik kreeg gelijk, ondanks donkere luchten bleef het droog en was het zelfs echt zomers.

Op het terras dronk ik een wijntje en keek ik om me heen. Leuke 'collega's', allemaal vol passie over de dag en ook nog eens supergezellig! Wat wil je nu nog meer?

N.B. Helemaal leuk was ook het sms-je wat ik kreeg (liehief!):
Lot zit op de schommel en vraagt of het raam open mag, dan kan de wind haar duwen.
(we hebben een schommel in het kantoor hangen)





Dit vinden anderen leuk nu