Dutchdare #8

Iets kleins. In één kleur. Dat was de dare van deze keer.

Het een een klein beetje een vrije interpretatie geworden. Iedere bladzijde één kleur. In alle tinten en schakeringen. Maar klein is het wel. 10 bij 10 centimeter om precies te zijn.














Siegel

Lotte is gevallen. Van de trap. Vanmorgen hoorde ik de meisjes, ze mochten lekker beneden gaan spelen. Maar opeens: rommeldebommeldebombombomBOEM! Ik vloog mijn bed uit en vond Lotte, onder aan de trap. Ze begon gelukkig meteen hard te huilen. Kon staan en lopen. Maar haar linkerpols deed veel pijn. Heel veel pijn. Ze moest zo huilen en zag er zo zielig uit.

Inmiddels zijn we naar de dokter en het ziekenhuis geweest, er zijn foto's gemaakt. Haar pols is gebroken, of beter gezegd, er zit een klein scheurtje in. Ze heeft nu gips en zit heel zielig op de bank. Arm grietje.


Eureka!

Soms heb je van die avonden, dan werkt het gewoon! Dan komen alle losse eindjes opeens -zomaar, zonder dat ik het echt door heb- samen. Kleine ideetjes, die zich al een tijdje hebben genesteld in mijn hoofd ontpoppen zich opeens tot iets moois. Het lijken wel zaadjes, die al een tijdje in de aarde van mijn hersens liggen en opeens ontsproten zijn. Ik voel ze groeien en langzaam ontvouwt zich mijn nieuwe plan.

Ik wilde al een tijdje iets doen met kleur, was al begonnen met Blue. Ik wilde ook eens meer miniboekjes maken. Iets anders dat ook al een tijdje aan het rondzingen was, liet me al mijn opgeslagen foto's weer eens doorbladeren. Een nieuwe dare bij de Dutch dares, gaf de frisgroene lootjes in mijn hersens nog wat extra water. En zo groeide iets nieuws. Iets moois. Iets waar ik helemaal blij van word! Morgen zet ik het op de foto, maar dit is vast een tipje van de sluier:


Nieuwe scrapchallenge

Een klein voorproefje van mijn versie van de nieuwe uitdaging van mijn scrapclub. Zoals ik al eerder schreef, maken we eens in de zoveel tijd een lay out na. Klinkt flauw, maar het is ontzettend leuk. Juist omdat je daardoor dingen moet doen, die je zelf zo snel niet zou doen. Dat was deze keer ook weer zo, want hoewel ik de uitdagingslayout prachtig vind, is het niet echt mijn stijl.
Daardoor was het extra hard werken om er toch een echte jojo van te maken. En het is gelukt. Voor nu een sneak preview, ik mag 'm pas later echt posten!
Dit is de lay out die als inspiratie heeft gediend.
En hieronder staan de sneakpeaks.....



Kleur in mijn dag

Kleur in de dag zit 'm in verschillende dingen. Vandaag was een mooie dag. Lotte is vandaag echt jarig. We zijn naar een geweldige theatervoorstelling geweest: de reuzenkrokodil. De meisjes vonden het geweldig. Lotte kroop helemaal in me en vroeg maar steeds wanneer de krokodil nou zou komen. Een beetje verwarrend, want de vader die zijn 10 kinderen een verhaal voorlas omdat hij eindelijk rustig de krant wilde lezen en vond dat ze moesten gaan slapen, speelde de krokodil. Isa leefde helemaal mee. Ze wilde bijna hard roepen waar een kindje de krant van de vader verstopt had en ze had al snel besloten dat zij het meisje met de lichtblauwe pyjama wilde zijn. Het was echt de moeite waard.

Een geweldige dag dus. Maar misschien wel nog mooier door alle andere kleine beetjes kleur in de dag. Alles is zo mooi, als je er voor open staat. Soms overvalt het me gewoon, dan observeer ik alles op een andere manier. Dan is er zoveel kleur en zoveel vrolijkheid in de dingen die je normaal niet eens bewust waarneemt. Op zo'n dag zie ik opeens dingen, het zijn maar sporen. Kleine beetjes kleur. Maar ik denk eigenlijk dat het daar om draait.




De meiden waren vanmorgen zo lief bezig met alle nieuwe spullen. Kleien, verven, tekenen, met de strijkkralen. Ze gingen er helemaal in op. Kijk maar hoe boos Isa kijkt, toen ze merkte dat ze gestoord werd....

Lotte is nog helemaal in de verjaardagssferen. Ze is weer een stukje groter gegroeid en laat zien dat haar kleine pinkje ook is gegroeid. Dat zegt ze steeds: "als ik groter word, groeit mijn kleine pinkje ook!". Ze moet even denken hoe oud ze nu is, ehm, even kijken, djie jaar!

En ook buiten is het niet grijs, maar is er overal kleur. Als je maar kijkt.

Oma ging mee naar de voorstelling. Maar eerst thuis nog even wat drinken en lezen uit het nieuwe boek van oma Hannie. Lotte kruipt meteen op schoot. Isa kan niet stilzitten, maar zorgt er wel voor dat ze het heel goed kan zien allemaal.

Raadsel


Lotte is jarig (dl 3)

De rest van de dag in het kort:
Meer visite. Meer cadeaus. Meer blije gezichten.
Meer taart. Meer zingen. Meer trotse gezichten op de stoel.
Meer mensen. Nog meer mensen. Meer decibel. Hapjes en drankjes. Meer hapjes en drankjes. Nog meer cadeaus. Hupsende kinderen. Nog meer hupsende kinderen. Nog maar een glaasje wijn. Een helikopterblik: hoe ben ik hier in hemelsnaam in verzeild geraakt.
Stiekem toch weer trots moeder gevoel: wat is ze blij en wat is ze drie.
Meer zingen, met zijn allen en Lotte op de stoel, zo trots.
Meer feest. Meer gewoel.

En meer rust dan anders toen ze heerlijk in bed lagen.
Het was een mooie dag. Ik hoop dat je genoten hebt, lieve Lotte!











Lotte is jarig (dl 2)

De avond voor het grote feest. Het huis is versierd. De stoel staat klaar. Drie ballonnen, drie vlinders, de kaarten en cadeautjes liggen klaar.

De volgende ochtend is Isa als eerste wakker, al voor 6 uur. Zenuwachtig gaat ze naar beneden om te kijken hoe het huis eruit ziet, wat voor cadeautjes klaar liggen. Het lukt haar om nog een uurtje zelf te spelen voor ze naar boven komt. Lotte is wakker!


We gaan naar beneden. Lotte vindt de slingers en de stoel prachtig. Isa laat haar alles zien, die heeft er natuurlijk al een uur naar zitten gluren, nieuwsgierig naar wat er nu precies in zat.


Isa zet haar stoeltje naar de verjaardagsstoel en ze mag Lotte steeds helpen met uitpakken. Eerst een mooie bloem, met muziek, die ze zelf voor Lotte heeft uitgezocht. Hij valt in goede aarde!

Op school heeft Isa een kaart voor Lotte geknutseld en beschreven. Van Isa, vo Lotte. Met veel hartjes. Lotte vindt 'm heel mooi.


Natuurlijk gaan we ook zingen voor de jarige jet. Ze doet haar buik naar voren om te laten zien hoe groot ze al is!


En dan krijgt ze ook nog het grote cadeau: een poppenhuis van Playmobil. Lotte hoopte eigenlijk op het prinsessenkasteel, maar dat vonden we echt te gek. Ik had haar al gewaarschuwd, dat het kasteel er niet zou zijn. Ik was bang voor een grote teleurstelling en hoewel ze wel even zei: "nou moe, dit is niet het prinsessenkasteel", vervolgde ze al snel met "maar dit is ook heel mooi voor meisjes".


Nog meer cadeautjes uitpakken: slippertjes en een boek van Muis is jarig. Zo lief om te zien hoe Isa steeds helpt met alles. Er is zelfs post uit Australië, van nicht Sarah, een lieve kaart met koalabeertjes erop.

De laatste blogs

Dit vinden anderen leuk nu