Skip to main content

Scrappen: Playtime!

De kinderen uit logeren. Een hele avond en ochtend voor me.

Tijd om weer eens te spelen. Weer eens iets anders te proberen. Kwasten, verf, glitter, de hele mikmak. Geschilderd op bladzijdes van tijdschriften, dat weer verknipt, beprint. Gewoon lekker spelen dus. Nog geen duidelijk resultaat in mijn hoofd, maar lekker bezig zijn. Al met al vind ik ze weer leuk geworden, dus nu kan ik vrolijk de kinderen ophalen.

(die het heel leuk hebben gevonden, al is Lotte een beetje ziekjes geworden, arm kind!)
Vaders kind. Al heel lang wilde ik zo'n soort lay out maken. Isa en Joost, twee handen op een buik!
Beetje een modern sprookje, met als thema het liedje van John Mayer: Daughters (fathers be good to your daughters, daugthers will love like you do. They become lovers, then turn into mothers, so mothers be good to your daugthers too.



Ik vind het papier van Basic Grey zo mooi, maar het is zo lastig om te verwerken. Dit is een poging, ook een gave overlay van Rhonna Farrer gebruikt. Moooooi zijn die!


Dit is de laatste, het is er eentje voor de uitdaging van mijn scrapgroep, waarbij er meerdere foto's verwerkt moesten worden. Vond ik lastig. Ook heb ik geprobeerd nu eens andere kleuren te gebruiken dan waar in normaal gesproken naar neig.

Comments

Francine said…
MOOI. Meid, wat hbe jij toch talent.


Het is maar mooi dat je me niet ziet zitten, hier, met die groene wangen van jaloezie :-)
Patricia said…
Die van die kastanjes vind ik mooi!!!

Popular posts from this blog

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

April doet wat ie wil. En mei ook

Dit zijn Joost en Lotte.  Joost spaart auto's. Net als vroeger. Alleen zijn ze nu groter. Lotte vindt het wel grappig. Ik ook. Vooral deze leuke nieuwe. Mijn lievelings op het moment!

We gingen er een stukje mee touren.



Naar de molen, waar muziek was. Met weinig bezoekers, want het was KOUD!





Gelukkig had ik mijn eigenwijsheid laten varen en mijn echte winterjas weer van zolder gehaald. Mijn tussenjas (die eigenlijk de afgelopen weken ook niet voldeed) trok het echt niet meer, die koude wind.

Gelukkig konden we er wel om lachen. Hoe kan dat ook anders, in zo'n grappig autootje.

Herfstvakantiedingen doen: Bowlen met het gezin + aanhang. Gezellig avond, vooral het laatste potje, want toen won ik ;).


Wandelingetje.


En toen was het opeens warm. Gek genoeg maar op een paar plekjes in onze tuin. Hier achter de caravan op de camping zelfs zo warm dat ik binnen no time al mijn kleren uit had gedaan en in mijn ondergoed in de zon zat te lezen. Zo lekker!

Lotte voegde zich bij me. Ze ha…

Week 16: dingen uit deze tijd

Wat maakt het dagelijkse leven fijn deze dagen? In de opmars naar het 'echte' warme voorjaar word ik blij van veel dingen. Niet alleen de belofte van de komende warmere maanden, maar juist ook dit grillige aprilweer heeft zijn charme. Groeiseizoen.
Nieuwe plannen. Joost recyclete een oud bad tot hot tub to be. Kwestie van straks een vuurtje onder stoken en dan in bad uitzicht op de ondergaande zon. Hoe cool is dat nu weer?

De zon is alweer zo vroeg op dat ik 'm niet meer op zie komen. Al voor half 7 en dan lig ik nog in mijn bedje. Maar ik begin de dagen wel bijna altijd aan het IJsselmeer. Als ik de dijk opklim, de ganzen nu met hun ganzenkuikens, zie wegvluchten, de wolken boven het water zie hangen, dan weet ik dat het goed is.



De liefste kat van de wereld deze knorrie, eh, Rocky. Hij snurkt zo hard en kan zo goed luieren. 

Zo'n fijn stukje vind ik dit. De lage polder met de molen. Als kind speelde ik hier af en toe bij kennissen van de ouders van een vriendin, die…

Klik om verder te bladeren in mijn blog

Show more