Skip to main content

35

Het is vast heel iemand anders. Niet ik.

35. Dan ben je oud. Al bijna op de helft van je leven.
Heb je een hypotheek.
Een man waar je al jaren aan vast zit.
Een stuk of 2 kinderen.
Een baan waar je al een paar jaar mee bezig bent.
Dan komen grijze haren. En rimpels.
Zie je er al bijna uit als oma.
Dan red je het niet meer om een nacht door te halen.
Dan is de lol er wel een beetje af.

Zo dacht ik toen ik tegen de 20 was.

En nu is het zover. Oh My God, ik ben 35. Ik knijp in mijn arm. Het is echt zo.

35. Maar ik voel me nog een meisje. Kom nog steeds pas net kijken
Heb wel een hypotheek. Maar vooral een huisje waar ik ontzettend gelukkig in ben.
Zit al wel jaren aan dezelfde man vast, maar ben nog steeds verliefd (al zei hij vanmorgen dat hij maar op zoek moest naar een jongere vriendin...)
Een stuk of 2 kinderen. De liefste en mooiste die ik kan verzinnen, die me gelukkiger dan ooit maken (en vooruit, zo nu en dan ook vermoeider, geirriteerder en minder zelfstandig dan ooit).
Die baan is gelukkig mijn eigen bedrijf en door de jaren ervaring wordt het alleen maar leuker en leuker.
Grijze haren trek ik er gewoon nog uit en rimpels, die vallen gelukkig mee. Sinds een paar jaar is het leuk om altijd jonger geschat te worden. (dat vond ik toen ik 16 was veel minder leuk...)
Een nacht doorhalen lijkt me een mooie droom. Maar dan bedoel ik het andersom, een hele nacht wel slapen, in plaats van niet.
De lol eraf? Welnee, het is nog maar net begonnen.
Ik ben dan wel 35 maar vind het leven meer dan leuk!

Comments

Dit vinden anderen leuk nu

Donkere wolken en een eiland in het IJ

Na het eten, na de koffie. Joost en ik kijken elkaar aan, 'nog een stukje lopen samen?'
We rijden een stukje verderop langs de dijk en zetten de auto bij de camping neer. Als we de dijk overlopen zien we enorme donkere wolken onze kant op komen. Een machtig mooi gezicht.


We lopen een rondje, langs een zielig konijn met een enorme tumor op zijn borst, dat stilletjes in het gras zit. Langs wuivend riet en opvliegende spreeuwen. Hier en daar een spetter, en als we bijna weer terug zijn, barst de bui los. Dikke druppels kletteren op ons hoofd. We hebben de wind in de rug en laten ons maar natregenen.


Op weg naar huis zien we de zon weer tevoorschijn komen. En thuis wacht een verrassing.


We drogen ons snel af en trekken droge kleren aan. Ik zet een kopje thee. En verder kijk ik alleen naar het prachtige licht. Niets meer nodig verder.




Andere avond, zelfde mooie Hollandse luchten.


Ook weer een wandelingetje op de dijk, met prachtige wolken.



En dan de volgende morgen beginnen met ko…

Summer Breek in Etersheim 2017

Op het laagste punt van Nederland, bij de molen - 'mijn' molen - speelt de derde editie van Summer Breek. Een soort Oerol in de polder. De Parade, maar dan rustig en niet zo commercieel. Obscure bandjes (voor mij dan, ik ben geen echte muziekkenner), theater, gekke dingen. 
Een echte festivalganger ben ik niet, ik kan niet goed tegen grote mensenmassa's, maar dit festival is een pareltje in de modder. En dit jaar was het prachtig weer! Vrijdagavond gingen we met zijn drietjes, op de fiets.

Even lekker wat eten (en meteen de kas spekken, want hartstikke duur, maar ja, veel subsidie krijgen ze niet en zo halen ze toch wat geld binnen).


Het was rustig, zeker in het begin van de avond. Ik gun Summer Breek meer publiek, al was de sfeer ook nu ontzettend goed. Eén groot vakantiegevoel.




De zwaaiende handjes achter de gevaarlijke sloot.

Een rij van figuren met zweefhoofd gemaakt van in plastic verpakt huisvuil.


Strike a pose.


Ik vond het heerlijk. Het zonnetje, overal rond struin…

Daily life in week 29: een beetje vakantie in iedere dag

Terug uit Slovenië en weer thuis bij mijn eigen gekke lieve mensen. Spelletje doen in de tuin, kijken naar de ondergaande zon, beetje onkruid trekken en alle bloemetjes vriendelijk toespreken. Het zijn de fijne dingen in het leven.

Zomer in Nederland. Laatste 'echte' werkweek, maar het voelt al als vakantie. Een paar uurtjes eerder stoppen en met zijn vieren nog even op pad. Ik had gelezen over het stadsstrand bij Zaandam en was benieuwd. Helaas bleek het gesloten te zijn, maar we lieten ons niet ontmoedigen en reden door naar Wormerveer, waar je ook zo heerlijk aan het water kunt zitten. Drankje, bitterballetje, lekker bijkletsen met zijn viertjes en ons verheugen op binnenkort: de roadtrip door Californië!



Na het werk lekker in de tuin kroelen met Rocky die nogal opdringerig kan zijn.

Avondwandeling door het dorp, waar er een filmset is opgebouwd. Ik heb nog niet kunnen achterhalen welke film er werd gedraaid, maar ik snap ze. Het is een bijzonder mooie locatie.


Dag zon, be…