Het IJsselmeer groeit langzaam dicht. Vanmorgen klom ik natuurlijk als eerste de dijk weer over. En waar gisteren nog het water op het land klotste is de 'baai' nu gevuld met ijsgruis. Het vormt kleine kraters en wiegt langzaam op de golven heen en weer. Aan de kant zijn er een soort ijsduinen ontstaan, met grote holen erin. Zo stevig dat ik erop kan lopen. Hier en daar ijspegels. Wat blijft het toch een uniek verschijnsel, die vorst en kou!
1 comments:
prachtig.
Post a Comment