Friday, September 23, 2016

Een keek door de week


Even bladeren door de foto's op mijn telefoon. Steeds dezelfde beelden komen terug, de zon, de mooie luchten, de tuin. Het zijn dingen die me keer op keer weer doen verwonderen.


Juist de herhaling van de dingen geeft ze extra glans. De dijk, die daar al eeuwen ligt en die zo mooi door het land heen slingert. Iedere ochtend beklim ik 'm en kijk ik uit over het water.


De kippies die lekker scharrelen in de tuin.


Gewekt door het zonnetje. Goedemorgen!


Na de Damloop by night was ik de volgende dag toeschouwer bij de 'echte' Damloop. Wat een bikkels liepen er in de hitte. Ik moedigde mijn zusje aan die 'm voor het eerst liep in een geweldige tijd van 1.40! Respect!




De maandag startte ik met een ochtendwandelingetje. Zo'n fijne manier om de week te beginnen, met een rondje polder.


Wat is het helder, je kunt de flats van Lelystad zien liggen! (gewoon met mijn telefoon gemaakt, net als alle foto's van deze log).


Die stralen van de zon. Ik had ze gemist, die echte Hollandse wolkenluchten.


Zwemmen is er al eventjes niet van gekomen, na vorige woensdag. Maar het strandje is opeens ook extreem vies.


De dijk zelf ligt er echter stralend bij.


Dat zonlicht door die pluimen, alsof ze licht geven.


De volgende dag was het water weer een stuk helderder.


Tijd voor een nieuw paspoort. Weer een paar jaar ouder.... Met serieuze boevenblik.


Deze dag eindigde met een gouden randje.


Ontbijtje.


En daar is weer een keer een ochtendzon.


En nog maar eens de dijk. Geeft niets als je nu gaat gapen hoor...



De kat is er ook bij in slaap gevallen.


Zie je die zwanen net in die gele baan vliegen?


Polderweg.



Nog even inzoomen op de viezigheid. Stinkende drap van wier dat aan het vergaan is. En een hele schuimkraag. Zo zie ik het eigenlijk nooit hier.


De meisjes komen terug van school en hadden het laatste stuk samen gefietst. Weer 26km op hun teller.


Niets meer te wensen over....


Thursday, September 22, 2016

Damloop by night - wat een feestje!


Na de halve marathon in 2104 had ik er even genoeg van, 'wedstrijden'. Ik liep gewoon voor de lekker en had er een tijdje geen zin meer in, al dat gedoe en het 'moeten presteren' op het uur waarop je moet starten. Prima natuurlijk, je doet het voor je plezier en met veel plezier liep ik twee jaar lang gewoon voor mezelf. 
Tot Ingrid me vroeg of ik zin had in de Damloop by night. 5 mijl, 8km. Deze had ik nog nooit eerder gedaan en het leek me wel leuk. Een paar minuten later klikte ik op verzenden en was mijn inschrijving een feit. En afgelopen zaterdag was het zover, ik zou weer eens een wedstrijdje gaan lopen!

Nou ben ik pas weer een paar weken wat serieuzer aan het trainen en had ik zeker de afgelopen zomer voor mijn doen helemaal weinig gelopen, geen drie keer per week en ook niet zo ver. Echt goed voorbereid was ik dus niet, maar met bijna tien jaar hardlopen wist ik wel dat de 8km zou moeten lukken. Niet meer zo snel als 'vroegah', maar ik ging niet voor een tijd deze keer, maar gewoon voor energie die zo'n loopevent geeft. Al had ik stiekem in mijn hoofd dat ik toch wel onder de 54 minuten wilde lopen, het tempo wat ik bij langere duurlopen aan één stuk zo'n beetje heb op dit moment.


Ik had er zin in, die zaterdag. 's Middags nog lekker geluncht met mijn schoonvader op een terras, tegen vier uur een paar stevige pannenkoeken gebakken en gegeten en om half 6 alles klaargemaakt om erop uit te gaan. Want tsja, hoewel zo'n loopje zelf nog geen uur duurt, lijkt het wel of de hele dag in het teken staat van dat uurtje. 

Op het station zag ik al heel wat mensen in loopkleding richting Zaandam gaan. De vrolijke spanning trilde al een beetje in de lucht en zodra ik in Zaandam uitstapte voelde ik het weer: die blije energie van zo'n enorme hoeveelheid mensen die gaan lopen. Jong, oud, dik, dun, geweldig om te zien dat er zoveel mensen plezier hebben in het lopen.

Ik had intussen wel al weer een beetje honger gekregen en had hele erge papbenen. Onderweg nog een zakje met studentenhaver gegeten en mezelf streng toegesproken: niet zo zenuwen, gewoon lekker lopen en genieten!

Het was lekker een paar km wandelen naar het Dampark waar we ons verder klaar maakten en kletsend naar het startvak liepen. Ingrid startte eerder en ik wenste haar veel succes. Intussen was het al bijna donker en klonk het gejoel uit het startvak. Met harde muziek en flitslichten deden ze daar de warming up. Ik voelde het een beetje kriebelen in mijn buik en ging in mijn eigen startvak staan. Nou niet al je energie al voor je moet gaan beginnen opmaken, sprak ik mezelf toe, terwijl ik probeerde een beetje rustig de sfeer in mij op te nemen, in plaats van als een debiel al de hele tijd op en neer te springen. En eindelijk, om 20.20 klonk mijn startschot! Ik kon gaan!!!!!



Hoewel het donker was, was de lucht nog warm, zeker in de stukken door de straatjes van Zaandam, waar geen wind was en de warme lucht als een deken op de lopers hing. Ik hoorde om me heen hoe warm iedereen het vond 'er staat echt geen zuchtje wind' en voelde de zweetdruppels langs mijn gezicht. Ik probeerde rustig met de stroom lopers mee te lopen, het eerste stukje een soort van heuvelaf, De eerste kilometer ging in 6.15. Oef, dacht ik, ik moet een beetje rustig aan doen, dit houd ik nooit vol 8km lang en ik probeerde wat meer op ontspanning te lopen. We liepen nu lekker langs de Voorzaan waar een lekker verfrissend briesje was.
Tweede kilometer 6.09. Oeps, maar ja, ik liep gewoon lekker.

Het was echt wel heel erg leuk hoor, in het donker, de straten verlicht met lampjes, overal muziek, toeschouwers met lichtstokken in hun hand. Wat een feest! Geweldig om daar zo tussen te lopen!
Kilometer drie ging langs het water en weer terug de kleine straatjes in. Deze kilometer was wat langzamer, 6.33.

(de volgende drie foto's heb ik van internet geplukt om de sfeer aan te geven)




De vierde kilometer was wat meer klimwerk, de Den Uylbrug op. En net toen ik boven op de brug liep, zag ik geweldig vuurwerk boven de Zaan. Wow! Wat gaaf om hier te lopen! Geconcentreerd lopen, maar ook weer lekker ontspannen. 6.27.



5EM_2016-LR2

Kilometer 5 ging naar beneden, een wat rustiger stuk, waarbij het ook best donker was. Ik wandelde een klein stukje bij de waterpost en ik realiseerde me dat ik eigenlijk nooit in het donker liep. Ik vond het best ingewikkeld lopen. Een soort van nachtblind ben ik en door de felle lampen en flitsen die af en toe voorbij kwamen zag ik op de donkere stukken maar amper hoe de stenen onder mijn voeten liepen. Door het wandelen iets langzamer deze km: 6.43.

Weer een brug over, wat is Zaandam leuk eigenlijk. Ik kom er meestal alleen met de meiden, om te shoppen en ken dit stuk helemaal niet. Zo leuk, tussen de boten lopen, met al die lichtjes aan de oevers. Echt mooi! Ik merkte wel dat mijn benen wat zwaarder werden en probeerde gewoon lekker te blijven lopen. 6.33 was het tempo in de 6e kilometer. Nog twee te gaan!

Kilometer 7 was leuk: weer een brug over en door het drukke centrum van Zaandam waar echt enorm veel publiek stond te juichen. Wat een sfeertje, ik genoot er volop van en probeerde mijn krachten een beetje te sparen voor de laatste kilometer. 6.52.

Poeh, dat laatste stuk begon pittig. De heuvel op, waar ook de finish van de 'echte' Damloop is. Maar het mooie: na de heuvel komt de afdaling en ik kon wat tempo maken. De laatste bocht om, de finish al in zicht en ik dacht 'even kijken of ik er nog een sprintje uit kan halen'. En daar ging ik hoor, ik stond verbaasd over mezelf, had kennelijk nog heel veel over. Als een soort Speedy Gonzales liep ik de laatste meters, achteraf zag ik dat ik een tempo had van wel zo'n 16km per uur, zo'n beetje dubbel zo snel als normaal ;). Ik haalde allemaal mensen in en voelde me de koning.



Het ging zo lekker, het voelde alsof ik vloog en als een gek stak ik mijn armen in de lucht bij de finish. Hyper juichend rende ik de lijn over om daarna uitgeput voorover te bukken en weer op adem te komen....

En wat cool: mijn eindtijd was onder de 52 minuten, 51.48! En dat terwijl ik vooral voor de lol en de ontspanning liep.






Wat een feest! Wat een leuke loop! Nog nahijgend zocht ik Ingrid op, die ook haar doel had bereikt en trots maakten we een selfie met onze medailles. Dit was echt leuk!


Achteraf zag ik dat ik met mijn tempo ook niet meer in de achterhoede hing, zoals ik normaal altijd doe. Lotte vroeg altijd aan me 'En, heb je gewonnen?' als ik een wedstrijdje deed. En nu kan ik blij zeggen. Ja hoor! Ik werd 4000e! van de 8188 deelnemers. Cool toch?

Leuke basis om weer verder te trainen. En wie weet binnenkort weer een ander wedstrijdje te doen.

Tuesday, September 20, 2016

Septemberochtenden


Het is zo lekker in mijn bed als de wekker gaat, ik draai me liever nog even om. Tot ik de zon op de muur zie, die door het open raam naar binnen gluurt.


Hup, opstaan en naar buiten, voor mijn vaste rondje Kip & Kat verzorgen.


Wat is het prachtig aan het water. Goud lijkt het.



De schapen komen nieuwsgierig neuzen.


Ik wandel een stukje door de tuin, over het weiland. Spinnenwebben vangen. Overal in de lucht hangen draden en ze kleven in mijn gezicht.


Maar het is wel erg mooi.


Mind your head.


Die mist nog over de velden en de zon die alles goud oplicht. Ik geloof dat ik septemberochtenden mijn allerlievelingst vind.






Weet je deze nog?

Related Posts with Thumbnails